صفحه اول تماس با ما RSS قالب وبلاگ
مهاجرت به امريكا كانادا استراليا نيوزلند اروپا ویزای شینگن
immigrationBy@gmail.com

تقاضای پناهندگی
Claiming Asylum

حقوقی که بعنوان یک پناهنده از آنها برخوردارید

تقاضای پناهندگی در بریتانیا به چند نحو بررسی می شود.

این جزوه موضوعات اساسی را که پناهجویان لازم است از آنها مطلع باشند توضیح می دهد. اینکه با تقاضای شما چگونه برخورد خواهد شد بستگی به وضعیت مشخص تان و همینطور روال اداری دارد که دولت بریتانیا بکار می برد. شما باید در اولین فرصت با یک متخصص درباره پرونده تان مشاوره کنید.

  • چه کسی مشمول پناهندگی می شود؟
  • چگونه می توانم برای پناهندگی تقاضا کنم؟
  • وقتی که تقاضا کنم چه رخ می دهد؟
  • زمانی که منتظر بررسی تقاضایم هستم با چه چیزی می توانم زندگی بکنم؟
  • زمانی که منتظر بررسی تقاضایم هستم از چه حقوقی برخوردارم؟
  • برای کمک به تقاضایم از کجا می توانم کمک کسب کنم؟
  • نتیجه تقاضایم چه خواهد بود؟
  • اگر تقاضایم رد شود چه می توانم بکنم؟
  • اگر درخواست پژوهش ام رد شود چه می توانم بکنم؟

این جزوه از سری جزواتی است که خطوط کلی حقوق قانونی تان را به شما توضیح می دهد. این جزوات راهنمای کاملی برای قانون نیستند و با این نیت که توضیح دهند قانون چگونه در مورد شما و یا به شرایط معینی اعمال می شود هم تهیه نشده اند

چه کسی مشمول پناهندگی می شود؟

مشمول حق پناهندگی شدن بسته به این دارد که آیا شما مطابق کنوانسیون پناهندگی ۱۹۵۱ سازمان ملل پناهنده هستید یا نه. این کنوانسیون می گوید پناهنده کسی است که در خارج از کشور مبدا خود حضور دارد زیرا که به دلیل یکی از پنج علل زیر امکان جدی اذیت و آزار او وجود دارد:

  • نژاد
  • مذهب
  • ملیت
  • تعلق به یک گروه اجتماعی معین؛ یا
  • عقاید سیاسی

یک پناهنده باید بتواند نشان دهد که خطر جدی متوجه اوست و برای یکی از دلایل فوق نیاز به حفاظت بین المللی دارد. این موضوع اغلب دشوار است و مسائل حقوقی در بیشتر تقاضاهای پناهندگی رخ می دهد. از اینرو مهم است که از کمک متخصص برخوردار شوید.

کنوانسیون پناهندگی می گوید نمی توان کسی را به کشوری برگرداند که در آنجا ممکن است در معرض خطر جدی اذیت و آزار قرار گیرد. این بدین معناست که دولت بریتانیا نمی تواند شما را به کشور مبداء تان برگرداند مگر اینکه نشان دهد که یا در آنجا صرفا امکان کمی برای اینکه خطری متوجه امنیت شما باشد وجود دارد و یا اساسا چنین خطری وجود ندارد. شما تا زمانی که پرونده پناهندگی تان توسط مقامات اداره مهاجرت (وزارت کشور که بخشی از دولت است) بررسی می شود می توانید در این کشور بمانید.

با اين وجود، این قاعده تنها به موضوع برگرداندن شما به کشوری مربوط می شود که در آنجا خطری متوجه تان است، از اينرو کماکان می توان شما را به کشور امن دیگری فرستاد بدون آنکه تقاضای شما بررسی شده باشد.

در اکثرموارد، شما می توانید تا زمانیکه تقاضای پژوهش شما درباره تصمیم رد تقاضای پناهندگی تان بررسی می شود در این کشور بمانید؛ ولی این بستگی به دلایل شما برای تقاضای پناهندگی و محلی که از آنجا آمده اید هم دارد.

وزارت کشور ممکن است تقاضای پناهندگی تان را به دلایل متعددی رد کند. بعنوان مثال اگر بنظر برسد که شما فقط در بخشی از کشورتان در معرض خطر قرار دارید در آنصورت ممکن است تقاضای پناهندگی تان به این علت رد شود که شما می توانید به بخش دیگری از کشورتان برگردید و در آنجا زندگی کنید.

پناهندگی همینطور به این معناست که از شما در مقابل مخاطراتی محافظت شود که در آینده ممکن است پیش آید و نه صرفا آنچه در گذشته وجود داشته است. بدین اعتبار تقاضای شما ممکن است از طرف وزارت کشور رد شود اگر که به اين اعتقاد برسد که شرایطی که در کشورتان وجود داشته تغییر کرده و دیگر خطری متوجه شما نخواهد بود.

اغلب دشوار است بتوانید بطور قطع نشان دهید که خطری متوجه شماست. از اينرولازم است نشان دهید که "احتمال قوی" وجود دارد که در معرض اذیت و آزار قرار گیريد.

چه کسی مشمول حق پناهندگی نمی شود

کنوانسیون می گوید که افراد معینی مشمول حق پناهندگی نمی شوند. این افراد شامل کسانی می شوند که مرتکب اعمال جنایی جدی شده اند و یا مسئول نقض حقوق بشر هستند.

همینطور در کنوانسیون "شروط فسخ کننده"ای (cessation clauses) وجود دارد که می گویند یک فرد می تواند موقعیت پناهندگی اش را بعنوان مثال به این علل از دست بدهد:

  • در زمانی که وزارت کشور تقاضای او را بررسی می کند شرایط در کشورش بطور محسوسی بهبود یافته است؛ یا
  • او بعد از اینکه پناهنده شده به کشورش برگشته است.

اگر چنین چیزی رخ دهد شما دیگر پناهنده نخواهید بود ولی این لزوما به این معنا نیست که کشور را باید ترک کنید.

موارد ویژه

برخی از انواع تقاضاهای پناهندگی از سایر موارد پیچیده تر هستند. کاربرد قانون پناهندگی ممکن است بسیار دشوار باشد وقتی که:

  • مدعی هستید از طرف جریانی بجز نیروهای دولتی در معرض خطر هستید؛ یا
  • از یک جنگ داخلی فرار کرده ايد؛ یا
  • آنطور که در بسیاری موارد رخ می دهد، مدعی هستید بعلت "تعلق تان به یک گروه اجتماعی معین" مورد اذیت و آزار قرار می گیرید.

اگر تقاضای شما بر اساس یکی از موارد فوق صورت گرفته در آنصورت لازم است که از مشاوره یک متخصص برخوردار شوید.

تقاضاهای پناهندگی که بر اساس نقض حقوق بشر رخ می دهند

همینطور ممکن است که تقاضای پناهندگی را بر اساس بند ۳ کنوانسیون اروپا درباره حقوق بشر مطرح کرد. این بند از کنوانسیون شکنجه و هر نوع رفتار غیر انسانی و تحقیرکننده را منع می کند. دولت بریتانیا منشور حقوق بشر را نقض می کند اگر که فردی را به کشوری برگرداند که در آنجا ممکن است با خطر شکنجه و یا رفتار غیرانسانی و تحقیرکننده مواجه شود.

برخلاف تقاضای پناهندگی که بر اساس کنوانسیون پناهندگی صورت می گیرد، در این مورد لازم نیست دلیل خاصی برای اینکه چرا ممکن است مورد رفتار غیر انسانی قرار گیرید ارائه کنید و یا مشخصا نشان دهید که چه کسی مسئول این رفتار خواهد بود. اگر شما صرفا بتوانید نشان دهید که این احتمال وجود دارد که در معرض رفتاری قرار گیرید که بند ۳ کنوانسیون اروپا آن را منع کرده است در آنصورت دولت بریتانیا موظف است که به شما اجازه اقامت بدهد و معمولا به شما مورد "حفاظت انسانی" داده می شود.

همینطورممکن است شما مدعی شوید که در صورت اخراج تان از بریتانیا حقوق انسانی دیگرتان نقض می شود مانند حق احترام به زندگی خانوادگی و شخصی تان. اغلب به دشواری می توان تقاضای پناهندگی را بر اساس این نوع ادعاها بُرد. ولی اگر فکر می کنید که ممکن است بتوانید برای تقاضای پناهندگی تان از چنین ادعاهایی استفاده کنید در آنصورت باید در اولین فرصت آن را با نماینده حقوقی تان در میان بگذارید.

چگونه می توانم برای پناهندگی تقاضا کنم؟

شما باید تقاضای پناهندگی تان را

  • با مامور اداره مهاجرتِ فرودگاه یا بندری که از آنجا وارد کشور شدید مطرح کنید؛ یا
  • اگر فی الحال در بریتانیا هستید از طریق مراجعه به بخش بررسی تقاضای پناهندگی (Asylum Screening Unit) وزارت کشور در کرویدن (Croydon ) یا لیورپول (Liverpool) مطرح کنید.

معمولا باید تقاضای تان را

  • همان زمان که از طریق بندر یا فرودگاه وارد بریتانیا می شوید عرضه کنید و یا
  • اگر به طور قانونی در کشور هستید (مثلا بعنوان دانشجو) آن زمان که دلایل تان مبنی بر اينکه در کشورتان مورد اذیت و آزار قرار خواهید گرفت موضوعیت پیدا کردند.

افراد بسیاری در تقاضای پناهندگی شان تعلل می کنند تا فرصت داشته باشند بتوانند دوستان و یا اعضای خانواده شان را بدوا ملاقات کرده و یا نماینده حقوقی مناسبی پیدا کنند. بهر حال، اگر شما در اولین فرصتی که امکان دارد تقاضای پناهندگی نکنید مقامات ممکن است به دلایل شما برای این کار شک کنند. اگر آنها به آنچه شما می گویید باور نکنند در آنصورت این احتمال وجود دارد که به شما پناهندگی ندهند. همینطور شما وقتی می توانید از کمک برخوردار شوید که در اولین فرصتی که می توانید تقاضای پناهندگی کنید.

تقاضای پناهندگی: هنگامیکه تقاضای پناهندگی می کنم چه خواهد شد؟
?
Claiming asylum: What happens when I apply

شما چندین مرحله را طی می کنید و زمانیکه تقاضای تان بررسی می شود چندین اتفاق متفاوت برای شما رخ خواهد داد. همه تقاضاهای پناهندگی مشمول روال یکسانی نمی شوند.

شما ممکن است از حق استفاده از مشاوره رایگان حقوقی برای کمک به تقاضای پناهندگی تان برخوردار باشید.

اگر شما از حق استفاده از مشاوره رایگان حقوقی برخوردار باشید این امکان ممکن است شامل مخارج نماینده حقوقی (مانند یک مشاوره حقوقی یا وکیل) نشود که می تواند در مصاحبه شما شرکت کند. اگر شما یک فرد بزرگسال باشید در آنصورت تنها زمانی از امکان حضور رایگان یک نماینده حقوقی در مصاحبه تان برخوردار خواهید شد که:

  • مبتلاء به یک بیماری روانی جدی باشید؛ یا
  • شما در بازداشت بسر می برید و به تقاضای پناهندگی تان مطابق روال "پیگیری سریع" (fast-track) رسیدگی می شود؛ یا
  • مقامات ممکن است باور دارند که شما مرتکب جرمی شده اید و با هشدار پلیس در این باره دارند شما را مصاحبه می کنند؛ یا
  • مقامات ممکن است باور دارند که شما خطری برای امنیت ملی کشور هستید.

کودکانی که بدون والدین خود بسر می برند معمولا در تماس با نماینده خدمات امور اجتماعی و یا شورای پناهندگان قرار داده می شوند.

مصاحبه اول

اولین مرحله در بررسی تقاضای پناهندگی تان شامل یک مصاحبه می شود که به آن مصاحبه آزمایشی (screening interview) می گویند. این مصاحبه برای این است که مشخصات شخصی تان و نحوه ورودتان به کشور را ثبت کنند. این مصاحبه بخشاً به این دلیل نیز انجام می شود که مقامات بتوانند بررسی کنند که آیا می توانند شما را به "کشور امن ثالثی" (safe third country) بفرستند یا نه. همینطور در این مصاحبه می خواهند بررسی کنند که آیا شما با گذرنامه یا اسنادی به بریتانیا مسافرت کرده ايد یا نه.

این مصاحبه آزمایشی معمولا به مجردی که برای پناهندگی تقاضا کنيد رخ می دهد، ولی ممکن است که با تاخیر نیز برگزار شود اگر که مقامات لازم باشد برای این مصاحبه مترجم پیدا کنند یا وضعیت جسمی تان خوب نباشد.

اگر در بریتانیا کسانی وجود دارند که می توانید با آنها تماس بگیرید در آنصورت باید اصرار کنید که از حق تماس با آنها قبل از برگزار شدن مصاحبه تان برخوردارشويد. شما از حق تماس با یک خویشاوند، دوست، نهادی که خدمات مشاورتی عرضه می کند و یا یک وکیل برخوردارید. همینطور شما باید مطمئن شوید که صحبت های مترجم تان را متوجه می شوید.

در مصاحبه آزمایشی از شما نمی توانند سئوالات مشخص درباره علت تقاضای پناهندگی تان بپرسند.

باید مطمئن شوید که یک نسخه از شرح این مصاحبه به شما داده شود.

معرفی مقدماتی

بعد از مصاحبه آزمایشی ممکن است از شما خواسته شود که در یک برنامه معرفی مقدماتی شرکت کنید. این بدین معناست که شما را برای یک تا دو هفته به یک مرکز ویژه می فرستند تا در آنجا زندگی کنید یا ممکن است از شما خواسته شود که هر روز به آن مرکز سر بزنید. در آن محل وزارت کشور به شما درباره تقاضای پناهندگی تان و زندگی در بریتانیا توضیحاتی می دهد. وقتی که شما خواسته شده است به چنین محلی بروید اگر اجتناب کنید در آنصورت تقاضای پناهندگی تان ممکن است به سرعت رد شود.

مصاحبه پناهندگی

شما ممکن است بعد از مصاحبه آزمایشی تان یک مصاحبه دیگر طولانی تر و پیچیده تری برای توضیح علل تقاضای پناهندگی تان در بریتانیا داشته باشید. اگر شما نماینده حقوقی دارید که می تواند در تقاضای پناهندگی تان به شما کمک کند در آنصورت مصاحبه را ممکن است در زمانی برگزار کنند که امکان شرکت نماینده حقوقی تان ممکن باشد. اگر نماینده حقوقی شما نتواند در مصاحبه شما شرکت کند، مثلا به علت اینکه نمی تواند هزینه مسافرت خود به محل را پرداخت کند، در آنصورت شما می توانید تقاضا کنید که این مصاحبه روی نوار ضبط شود و یک کپی از نوار به شما داده شود.

اگر قبل از مصاحبه از شما خواسته نشده است که فورمی را پر کنید، در آنصورت هر چه در مصاحبه بگویید اساس تقاضای پناهندگی تان را تشکیل می دهد. اگر شما بعدا چیزی را به این گفته ها بدون توضیح اضافه یا کم کنید در آنصورت وزارت کشور ممکن است به آنچه گفتید باور نکند. از اینرو باید مطمئن شوید که سئوالات را بخوبی متوجه می شوید و یک رونوشت از متن مصاحبه به شما داده شود. در اولین فرصت از مشاوره برخوردار شوید.

مدارک هویتی

در مصاحبه آزمایشی از شما انگشت نگاری می شود. ممکن است که از کودکان (بویژه کودکانی که زیر ۱۲ سال سن دارند) انگشت نگاری نشود. همینطور از هر کسی که تقاضای پناهندگی کرده است، منجمله کودکان، عکس گرفته می شود، پس از آن به هر متقاضی پناهندگی یک کارت هویت که عکس او در آن چسبانده شده است داده می شود. این کارت که به آن کارت ثبت نام پناهجویی (Asylum Registration Card – ARC) گفته می شود، یک سند مهم است زیرا این تنها مدرک هویتی شما و ضامن حقوقی است که در بریتانیا از آن برخوردار هستید. مقامات اداره مهاجرت سایر اسناد دیگری که هنگام ورود به کشور با خود آورده بودید را ضبط می کنند و آنها را پس از آنکه به تقاضای پناهندگی تان رسیدگی شد به شما برمی گردانند. شما باید مطمئن شوید که جزییاتی که در کارت ثبت نام پناهجویی تان وجود دارد صحت دارند. این کارت همینطور حاوی اطلاعاتی است که تنها توسط وسایل ویژه ای قابل رویت است.

از کجا آمده اید

بعنوان یک پناهجو شما را نمی توان به کشوری فرستاد که در آنجا ممکن است در معرض اذیت و آزار قرار گیرد. تقاضای پناهندگی شما باید بررسی شود و تنها در صورتیکه این تقاضا رد شود می توان شما را به کشور خودتان برگرداند.

ولی اگر شما قبل از ورود به بریتانیا حتی برای یک مدت کوتاهی از کشور دیگری عبور کرده ايد در آنصورت وزارت کشور ممکن است تلاش کند شما را به آنجا برگرداند اگر که این کشور یک "کشور امن ثالث" محسوب شود. اگر وزارت کشور چنین کند دیگر پرونده پناهندگی تان را بررسی نخواهد کرد. از شما انتظار می رود که تقاضای پناهندگی تان را در آن کشور عرضه کنید.

اگر "کشور ثالث" جزو کشورهای امن لیست وزارت کشور باشد در آنصورت تقاضای پناهندگی شما رد می شود و ممکن است حتی از حق تقاضای پژوهش قبل از اینکه به آن کشور برگردانده شوید هم برخوردار نباشید. این لیست شامل بیشتر کشورهای اروپایی، کانادا و ایالات متحده آمریکا می شود. اگر وزارت کشور تصمیم به برگرداندن شما به یک کشور امن بگيرد شما تنها به این علت که این امر حقوق انسانی شما را نقض می کند می توانید تقاضای پژوهش کنید. ولی اثبات این امر کار دشواری است وبدین منظوراحتیاج به مشاوره حقوقی یک کارشناس دارید.

بازداشت

در صورتیکه قبل از اینکه برای پناهندگی تقاضا کنید از حق اقامت در بریتانیا برخوردار نباشید، ممکن است پس از تقاضای پناهندگی در بازداشتگاه های اداره مهاجرت نگه داشته شوید. بیشترین احتمال بازداشت شما وقتی وجود دارد که:

  • امکان برگرداندن سریع شما به یک کشور امن ثالث وجود دارد؛
  • شما با استفاده از اسناد جعلی وارد بریتانیا شدید و هنگام ورود این موضوع را بیان نکردید؛
  • شما قبل از ورودتان گذرنامه تان را از بین بردید؛
  • شما بعد از ورودتان در هنگام استفاده از اسناد جعلی گرفته شدید؛
  • وزارت کشور فکر می کند که به تقاضای شما می تواند به سرعت رسیدگی کند.

اگر شما بازداشت شوید، در آنصورت این حق را دارید که:

  • بر اساس "ورود موقت" (temporary admission) مرخص شوید یا
  • تقاضا کنید تا با قید ضمانت (bail) هفت روز بعد از اینکه وارد بریتانیا شدید از بازداشتگاه مرخص شوید. ضمانت به این معناست که در صورتیکه شما وقتی فراخوانده می شوید نتوانید خودتان را به موقع معرفی کنید در آنصورت باید به دادگاه یک مبلغ معین پرداخت کنید.

اگر در بازداشت نگه داشته شوید ماموران اداره مهاجرت باید بطور کتبی علت آن را به شما بگویند. آنها همینطور باید بطور منظم به شما یادآوری کنند چرا کماکان باید هنوز در بازداشت بمانید.

بجای اینکه بازداشت شوید شما ممکن است در شرایط معینی مرخص شوید، مانند وقتی که یک برچسب الکترونیکی (electronic tag) به شما وصل می شود.

تقاضاهایی که بروشنی بی اساس هستند

اگر وزارت کشور فکر کند که تقاضای شما "بروشنی بی اساس" است در آنصورت ممکن است هنگام تقاضای پناهندگی بازداشت شوید. در بسیاری موارد علت این کار این است که وزارت کشور معتقد است که کشوری که از آنجا آمدید یک کشور امن است و در نتیجه لازم نیست که تقاضای شما را بررسی کند. همینطور اگر وزارت کشور فکر کند که شما واقعا در خطر اذیت و آزار قرار ندارید، حتی اگر شما غیر از این را بگویید، در آنصورت در بازداشت نگه داشته می شوید.

اگر مقامات فکر کنند که تقاضای شما بروشنی بی اساس است، آنها به احتمال زیاد شما را به مجرد اینکه برای پناهندگی تقاضا کنید به یکی از بازداشتگاه های اداره مهاجرت می فرستند. به پرونده شما در زمانی که در بازداشت هستید به سرعت رسیدگی می شود. در برخی از این بازداشتگاه ها مشاوران حقوقی هم برای کمک به تقاضای شما وجود دارند. شما می توانید از حق مشاوره رایگان حقوقی از مشاور دیگری هم برخوردار شوید اگر که:

  • اولین مشاور حقوقی پرونده شما را به آن مشاور دیگر رجوع داده باشد؛ یا
  • شما مشاور حقوقی خودتان را دارید که تاکنون به شما و یا اعضای نزدیک خانواده تان کمک کرده است.

اگر وزارت کشور تقاضای شما را رد کند شما دیگر نمی توانید در بریتانیا برای تقاضای پژوهش تان بمانید. شما به کشور خودتان برگردانده می شوید و پس از آن به تقاضای پژوهش شما رسیدگی خواهد شد.

تقاضاهایی که "پیگیری سریع"(fast-track) می شوند

برخی از پناهجویان وقتی تقاضای پناهندگی می کنند در اماکنی بنام "مراکز انتقال" (removal centres) بازداشت می شوند اگر که وزارت کشور فکر کند که به تقاضاهای آنها می تواند بسرعت رسیدگی کند. اگر چنین چیزی رخ دهد در آنصورت شما برای یک هفته در بازداشت بسر می برد تا به پرونده شما رسیدگی شود. اگر تقاضای شما رد شود پس از آن برای یک هفته دیگر هم در بازداشت هستید تا تقاضای پژوهش تان بررسی شود. در برخی از این مراکز مشاورین حقوقی هم برای کمک به پرونده شما وجود دارند. شما می توانید از حق مشاوره رایگان حقوقی از مشاور دیگری هم برخوردار شوید اگر که:

  • اولین مشاور حقوقی پرونده شما را به آن مشاور دیگر رجوع داده باشد؛ یا
  • شما مشاور حقوقی خودتان را دارید که تاکنون به شما و یا اعضای نزدیک خانواده تان کمک کرده است.

به این تقاضاها بسیار سریع رسیدگی می شود و کار دشواری است که به موقع به اطلاعات و شواهدی دست یافت که برای اثبات وضعیت پناهندگی تان لازم هستند. از اینرو در اولین فرصت شما باید مطمئن شوید که هر چه را برای کمک به تقاضای تان لازم است به مشاور حقوقی تان گفته اید.

برگه استشهاد (Statement of evidence form)

به شما ممکن است یک برگه استشهاد بدهند تا آن را پر کنید. اگر که چنین برگه ای به شما داده شد در آنصورت باید همه دلایلی که برای تقاضای پناهندگی تان وجود دارد را در این برگه بنویسید. وزارت کشور آنچه را که شما در این برگه می نویسید مبنای تقاضای شما قرار می دهد. از اینرو شما در این برگه هر چه را لازم می دانید اعلام کنید. همیشه قبل از اینکه این برگه را پر کنید باید از مشاوره برخوردار شوید.

شما باید این برگه را طی ۱۰ روز پر کرده و برگردانید (این مدت برای کودکانی که بدون اولیاء خود می آیند طولانی تر است). چند هفته بعد از شما دعوت می شود تا در یک مصاحبه کامل با مقامات اداره مهاجرت برای توضیح دلایل پناهندگی تان شرکت کنید. شما باید بتوانید از یک نماینده حقوقی و یک مترجم در این مصاحبه برخوردار باشید ولی سرویس خدمات حقوقی محلی معمولا هزینه این را پرداخت نمی کند.

اگر شما به موقع برگه استشهاد خود را برنگردانید و یا در مصاحبه شرکت نکنید در آنصورت تقاضای پناهندگی شما به احتمال زیاد رد می شود. وزارت کشور دیگر ممکن است جزییات تقاضای شما را بررسی نکند و یا از شما برای مصاحبه دیگری دعوت نکند. از اینرو ضروری است که در اولین فرصت به وزارت کشور اطلاع دهید اگر که نمی توانید:

  • فُرم تان را پر کنید؛
  • اسنادی را که خواسته شده است تهیه بکنید؛ یا
  • در مصاحبه شرکت کنید.

 

تقاضای پناهندگی: حقوقی که در زمان انتظار از آنها بهره مند هستید
Claiming asylum: your right while you are waiting

وقتی در انتظار هستم چگونه می توانم زندگی بکنم؟

اگر شما پول نداشته باشید در آنصورت تا زمانی که تقاضای پناهندگی تان بررسی می شود می توانید کمک دریافت کنید. این طرح توسط «سرویس سراسری کمک به پناهندگان»National Asylum Support Service – NASS) گردانده می شود. با کودکانی که به تنهایی برای پناهندگی تقاضا می کنند بطور متفاوتی برخورد می شود – آنها از شهرداری محل کمک دریافت می کنند.

وزارت کشور اگر فکر کند شما در اولین فرصتی که می توانستید تقاضای پناهندگی کنید این کار را نکرده ايد، در آنصورت می تواند از دادن کمک به شما امتناع کند. اگر به این دلیل از دریافت کمک محروم شوید نمی توانید علیه این تصمیم تقاضای پژوهش بکنید ولی باید سعی کنید در اولین فرصت از مشاوره برخوردار شوید.

تقاضا برای دریافت کمک

اگر به شما اجازه داده شود که برای دریافت کمک تقاضا کنید در آنصورت باید یک فورم طولانی را به انگلیسی پر کنید. باید بتوانید برای پر کردن فورم از کمک برخوردار شوید مستقل از اینکه در کجای بریتانیا مقیم هستید. شما می توانید این کمک را از سازمانهایی دریافت کنید که خدمات موسوم به «خدمات یک مرحله ای» one-stop services عرضه می کنند. شما می توانید جزییات این سازمانها را از وزارت کشور یا نهادهای حمایتی محلی برای پناهندگان بدست آورید.

شما می توانید برای دریافت محل سکونت (خانه) یا کمک مالی (پول) و یا برای هر دو تقاضا کنید. شما تنها در شرایطی کمک دریافت می کنید که بعنوان فرد "بی بضاعت" شناخته شوید. اگر شما پولی داشته باشید و یا «سرویس سراسری کمک به پناهندگان» بر این باور باشد که از جایی پول دریافت می کنید در آنصورت شما باید با آن پول زندگی کنید قبل از اینکه کمکی دریافت کنید.

اگر به شما کمکی نشود و یا اگر قبل از اینکه به تقاضای پناهندگی تان بطور کامل رسیدگی شود کمکی که به شما می شود قطع شود در آنصورت می توانید از قضات مستقلی که به شکایات مربوط به کمک به پناهندگان رسیدگی می کنند تقاضای پژوهش کنید. در صورتیکه به شما کمکی نشود یک فرم تقاضای پژوهش به شما داده می شود. به شما برای تهیه تقاضای پژوهش تان کمک حقوقی رایگان می شود ولی این کمک شامل نمایندگی شدن تان در دادرسی نمی شود. ممکن است نمایندگان حقوقی باشند که بتوانند شما را بطور رایگان در دادرسی هم نمایندگی کنند.

از چه کمک هایی برخوردار می شوید

کمک مالی به صورت کوپن به شما داده می شود که آن را می توانید در اداره پست به پول نقد تبدیل کنید. ولی اگر شما و یا یکی از اعضای خانواده تان نیازهای پزشکی و یا نیازهای ویژه دیگری دارد که هزينه اش بيش از آن است که بتوانيد از پس اش بر آييد، در آنصورت بايد برای این مخارج نیز تقاضای کمک مالی کنید.

در کجا به شما مسکن داده می شود

اگر به تقاضای شما برای کمک پاسخ مثبت داده شود و برای زندگی کردن به جایی احتیاج داشته باشید در آنصورت د روهله اول به شما مسکن اضطراری داده می شود، که اغلب خوابگاهی در لندن و یا کنت (جنوب لندن) است. پس از آن شما را به بخش دیگری از کشور می فرستند (یا "پخش" (dispersed) می شوید) مگر اینکه دلیل کافی برای ماندن در لندن داشته باشید – بعنوان مثال اگر که به مراقبت ویژه احتیاج داشته باشید به این علت که شکنجه شده اید. صرف داشتن خویشاوندان نزدیک در لندن بطور عمومی دلیل به اندازه کافی مناسبی نیست.

اگر قرار باشد شما را به جای دیگری بفرستند در آنصورت شما قدرت انتخاب چندانی ندارید. در هر بخش از کشور خدمات موسوم به «خدمات یک مرحله ای» (one-stop services) وجود دارد که از آن طریق می توانید مشاوره و کمک بدست آورید و شما را باید در تماس با چنین مراکزی قرار دهند.

اگر شما نخواهید که به جای ديگری منتقل شويد شوید، در آنصورت به احتمال زیاد فقط از کمک مالی و نه مسکن برخوردار خواهید شد. این بعهده خودتان است تا جایی را برای زندگی کردن پیدا کنید (بعنوان مثال در پیش دوستان تان).

چه موقع کمکی که دریافت می کنید قطع می شود

کمکی که شما دریافت می کنید ممکن است به این دلایل قطع شود:

  • اگر شما بعنوان یک پناهنده پذیرفته شويد (به شما پناهندگی داده شود)، یا به دلایل انسانی یا به تشخیص وزارت کشور به شما حق اقامت داده شود، در آنصورت ۲۸ روز فرصت دارید تا از محل سکونت اضطراری که در آن زندگی می کنید خارج شوید و از طرق دیگر کمک بگیرید. «خدمات یک مرحله ای» یا نهادهای مشاوره محلی دیگر برای کسب چنین کاری به شما کمک خواهند کرد.
  • اگر تقاضای پناهندگی شما رد شود در آنصورت به شما وقت داده می شود تا تقاضای پژوهش کنید. تا زمانی که تقاضای پژوهش شما بررسی شود و همینطور ۲۱ روز بعد از نهایی شدن این امر به شما کماکان کمک می شود.
  • اگر شما محل سکونت تان را ترک کنید و یا به این محل صدمه وارد سازید و یا اگر «سرویس سراسری کمک به پناهندگان» بر این باور شود که شما پول دارید، در آنصورت دیگر کمکی دریافت نمی کنید.

پرونده های دشوار(Hard cases)

برخی اوقات این امکان وجود ندارد که شما را به کشورتان برگردانند حتی اگر تقاضای پژوهش شما رد شده باشد. این وضعیت ممکن است رخ دهد اگر پرواز هوایی به آن منطقه وجود نداشته باشد و از اینرو نمی توان شما را به آنجا برگرداند و یا اگر در آنجا جنگی در جریان است و وزارت کشور فکر نمی کند که شما در شرایط کنونی به آنجا برگردانده شوید. در این شرایط به شما اجازه داده می شود که در بریتانیا بمانید ولی از آنجا که تقاضای پناهندگی تان بررسی شده است دیگر نمی توانید بعنوان پناهجو تقاضای کمک کنید. ولی در عوض می توانید از «سرویس سراسری کمک به پناهندگان» بخواهید به تشخیص خود به شما کمک کند. ممکن است از شما خواسته شود که در قَِِبَل این کمک کارهای عام المنفعه انجام دهید.

اگر در خانواده شما کودک وجود داشته باشد، در آنصورت برای آنها نیز می توانید از شهرداری محل کمک دریافت کنید. ولی اگر وزارت کشور فکر کند که شما برای تهیه مقدمات بازگشت به کشورتان همکاری نمی کنید این کمک ها ممکن است قطع شوند، بعنوان مثال برای دریافت گذرنامه از سفارت کشورتان اقدامات لازم را انجام نمی دهید. درغیر اینصورت اگر که به نیازهای ویژه پزشکی احتیاج داشته باشید کمک دریافت می کنید – در صورتی که واجد این کمک ها باشید در آنصورت شهرداری محل تان باید هزینه آن را تامین کند.

وقتی در انتظار هستم از چه حقوقی برخوردارم؟

بسیاری از پناهجویانی که به مجرد ورود به کشور تقاضای پناهندگی می کنند بازداشت نمی شوند و به آنها حق ورود موقت (temporary admission) داده می شود. اگر به شما حق ورود موقت داده شود در آنصورت باید:

  • در روز و ساعتی که به شما گفته می شود به مقامات اداره مهاجرت گزارش بدهید؛
  • در یک آدرس معین زندگی کنید؛ و
  • کار نکنید.

همینطور ممکن است لازم باشد بطور منظم به یک دفتر اداره مهاجرت سر بزنید و نام خود را در دفتری امضاء کنید و یا قبول کنید تحت "رد ياب الکترونیکی" (electronic monitoring) قرار گیرد و یا "برچسب الکترونیکی" (tagging) حمل کنید. این به این معناست که شما باید یک وسیله ویژه را با خود حمل کنید که به وزارت کشور اجازه می دهد تا حضور شما در یک آدرس معین را کنترل کند.

اگر شما شرایط مربوط به ورود موقت را نقض کنید در آنصورت ممکن است بازداشت شوید. اگر از شما خواسته شود که به مقامات گزارش بدهید و گزارش ندهید در آنصورت با شما بعنوان کسی که بطور غیرقانونی وارد کشور شده است رفتار خواهد شد. اگر شما محل خود را عوض کنید باید این را فورا به مقامات اداره مهاجرت بگویید حتی اگر زمانی که منتقل می شوید.

وزارت کشور برای شما یک وقت مصاحبه تعیین می کند و به آدرسی که در فُرم ورود موقت تان وجود دارد نامه ای در این باره می فرستد. اگر شما در این مصاحبه شرکت نکنید در آنصورت وزارت کشور تقاضای شما را بعلت "سرپیچی" رد خواهد کرد. همینطور اگر نامه های وزارت کشور بدست تان نرسد شما حق پژوهش تان را از دست خواهید داد و نخواهید توانست در مهلتی که به شما داده شده است پاسخ دهید.

اگر که از حق ورود موقت برخوردار نشوید

اگر که از حق ورود موقت برخوردار نشوید در آنصورت بازداشت می شوید ولی شما پس از هفت روز می توانید تقاضا کنید که به قید ضمانت مرخص شوید. این بدین معناست که شما می توانید بازداشتگاه را ترک کنید مادامی که بتوانید به دادگاه یک مبلغ معین را در صورت نقض شرایط ضمانت تان پرداخت کنید. امعمولا کمک کننده خواهد بود اگر شما یکی دو نفر را در بریتانیا بشناسید که حاضر باشند تضمیین کنند که شما به شرایط ضمانت پای بند خواهید ماند. از این افراد (که به آنها "ضامن" می گویند) خواسته می شود که تعهد بدهند اگر وقتی که ازتان خواسته شده است به مقامات گزارش بدهيد وشما گزارش ندهید وجهی را پرداخت کنند. جزوه دیگری برای مشاوره به کسانی که بازداشت می شوند تحت عنوان "چگونه با بازداشت قانونی مقابله کنید: راهنما برای بهترین روش برخورد" که می توانید آن را از این دو طریق بدست آورید:

  • گروه بازدیدکنندگان که جمعی داوطب هستند که به کسانی که در بازداشت هستند سر می زنند و می توانند به شما کمک کنند تا با مراکز خدماتی که در خارج از بازداشتگاه وجود دارد تماس بگیرید؛ یا
  • موسسه خیریه «ضمانت برای افرادی که به دلایل مهاجرتی بازداشت شده اند» (Bail for Immigration Detainees).

همینطور ممکن است شرایط دیگری برای ضمانت هم وجود داشته باشد مانند شرایطی که برای افرادی که از حق ورود موقت برخوردارند. شما ممکن است لازم باشد بطور منظم به یک ایستگاه پلیس یا اداره مهاجرت سر بزنید و در دفتری نام خودتان را امضاء کنید. اگر شما این شرایط را نقض کنید در آنصورت قانون را زیر پا گذاشته ايد و ضامنین شما وجوهی را که برای ضمانت شما تعهد کرده اند از دست خواهند داد.

هزینه تقاضا برای کسب ضمانت از طریق کمک های حقوقی که از طرف موسسات عمومی عرضه می شود تامین می شود البته در صورتیکه واجد شرایط برای کسب چنین کمکی باشید.

شما حق ندارید وقتی که هنوز پناهجو هستید کار کنید. ولی اگر مدت زمانی که وزارت کشور برای بررسی پرونده شما صرف کرده است بیش از ۱۲ ماه شود در آنصورت می توانید برای کسب اجازه کارکردن تقاضا کنید.

حقوق دیگر

بعنوان یک پناهجو شما از حق داشتن مراقبت پزشکی رایگان برخوردارید و می توانید برای دریافت خدمات درمانی رایگان نزد یک دکتر محلی ثبت نام کنید. در بسیاری مناطق، کلاس های تدریس زبان انگلیسی بطور رایگان برای شما وجود دارند و همینطور می توانید در دوره های تحصیلی دبیرستان به بالا نیز شرکت کنید.

بجز کمکی که بعنوان پناهنده دریافت می کنید پول نقد زیادی برای شما وجود ندارد ولی هزینه ایاب و ذهاب شما پرداخت می شود. این شامل هزینه مسافرت تان برای شرکت در مصاحبه با مقامات اداره مهاجرت و حضور در دارسی مربوط به تقاضای پژوهش تان می شود. همینطور شما می توانید برای هزینه ایاب و ذهاب تان جهت رفتن به اداره پلیس و یا اداره مهاجرت برای امضاء کردن نیز تقاضای کمک بکنید. ولی برای اینکه هزینه این رفت و آمد را بگیرید لازم است که پنج تا شش روز قبل از رفتن تان «سرویس سراسری کمک به پناهندگان» را در جریان بگذارید. «خدمات یک مرحله ای» شما را برای کسب این هزینه ها کمک می کنند.

اگر شما از کمک حقوقی از طرف نهادهای عمومی برخوردارید همینطور ممکن است بتوانید هزینه مسافرت تان برای شرکت در یک مصاحبه بهمراه نماینده حقوقی تان را نیز دریافت کنید.

از کجا می توانم برای تقاضایم کمک بگیرم؟

اگر شما پول کافی ندارید که به نماینده حقوقی تان پرداخت کنید در آنصورت باید بتوانید از امکان رایگان برای مشاوره با یک فرد متخصص برخوردار شوید. این امکان از طریق وکلاء و نهادهای داوطلبانه که در تماس با «کمیسیون خدمات حقوقی» هستند وجود دارد. دو تا از نهادهای بزرگتری که می توانند به شما مشاوره بدهند مرکز حقوقی پناهندگان (Refugee Legal Centre) و «خدمات مشاوره امور مهاجرتی» (Immigration Advisory Service)هستند.

همینطور خدمات رایگان توسط سازمانهای دیگر و برخی نهادهای محلی بویژه مراکز کمک های قانونی تامین می شود. «خدمات یک مرحله ای» یا «دفاتر مشاوره برای شهروندان» (Citizens Advice Bureau) هم می توانند شما را در کسب این کمک ها یاری رسانند هر چند که ممکن است نتوانید مشاور حقوقی پیدا کنید که بتواند به سرعت به شما کمک کند.

اگر شما در بازداشت هستید و نمی توانید از هیچکدام از این سازمانها کمک دریافت کنید در آنصورت باید سعی کنید از طریق تلفن با آنها تماس بگیرید و یا با یکی از اعضای گروه بازدیدکنندگان در این باره صحبت کنید. این گروه جمعی از داوطلبانی هستند که افرادی را که در بازداشت هستند ملاقات می کنند و می توانند آنها را در تماس با خدمات خارج از بازداشتگاه قرار دهند.

مشاورتان باید بطور کتبی به شما بگوید:

  • چه خدماتی را باید انتظار داشته باشید دریافت کنید؛
  • به چه فردی می توانید شکایت کنید اگر که درباره خدمات مشاورتی و یا مشاورتان ملاحظاتی دارید؛
  • آیا باید هزینه ای پرداخت کنید و اگر چنین است میزان آن بر چه مبنایی تعیین می شود؛ و
  • چگونه می توانید در صورت نیاز با خدمات مشاورتی تماس بگیرید.

این مغایر قانون است که سازمانهایی که پرونده وکلات ندارند و یا با «اداره کمیسیونر خدمات امور مهاجرتی» ثبت نام نکرده اند درباره پرونده های پناهندگی به فردی کمک یا مشاوره بدهند. هر فردی که به شما مشاوره ای می دهد که رایگان نیست باید همیشه به شما این را نیز بگوید که مشاوره رایگان نیز موجود است.

استفاده از مترجم

مقامات اداره مهاجرت برای هر مصاحبه ای که با شما دارند یک مترجم را نیر برایتان تامین می کنند. نمایندگان حقوقی شما نیز هر بار که قرار است آنها را ببینید برایتان یک مترجم تامين می کنند. اگر شما صحبت های یک مترجم را متوجه نمی شوید باید این را فورا بگویید. بسیار دشوار است که اشتباهات را بعدا تصحیح کنید. بیاد داشته باشید که کار مترجم این است که صرفا به شما کمک کند تا گفته های تان را بیان کنید، او باید فقط آنچه به او گفته می شود را ترجمه کند و نه اینکه به شما مشاوره بدهد و یا به سئوالات تان پاسخ بدهد. شما باید از اینکه از دوستان و یا اعضای خانواده تان استفاده کنید اجتناب ورزید مگر برای ساده ترین کمک ها.

نتیجه تقاضای پناهندگی چه خواهد بود؟
What will be the outcome of claiming asylum?

نتیجه تقاضای پناهندگی من چه خواهد بود؟

اگر تقاضای پناهندگی شما رد نشود، یکی از سه وضعیت زیر شامل شما خواهد شد:

پناهندگی (اقامت دائم)

اگر تقاضای پناهندگی شما پذیرفته شود به شما پناهندگی و حق اقامت برای پنج سال داده خواهد شد. اگر به تقاضای شما به این نحو پاسخ داده شود در آنصورت شوهر، همسرتان و یا همزی ثبت شده شما و هر یک از فرزندان تان که زیر ۱۸ سال باشند بطریق اولی از حق اقامت برخوردار خواهند شد. همینطور شما ممکن است مشمول برخوردار شدن از گذرنامه (آبی) کنوانسیون پناهندگی هم بشوید که به شما اجازه می دهد بدون محدودیت به همه کشورها بجز کشور خودتان مسافرت کنید. شما می توانید کار یا تحصیل کنید و از همان حقوقی برای دريافت کمک های مالی برخوردار باشید که هر شهروند دیگری برخوردار است. اگر شما برای کمک مالی تقاضا کنید ممکن است زمانی که تقاضای پناهندگی تان پذیرفته شد همچنين بتوانید از وزارت کشور یک وام هم دریافت کنید. شما باید این وجه را بعدا بازپرداخت کنید.

بعد از پایان این پنج سال شما می توانید برای اقامت دائم تقاضا کنید.

حفاظت انسانی (Humanitarian protection)

اگر شما نتوانید نشان دهید که از همه شرایطی که بعنوان يک پناهنده لازم است برخوردارید در آنصورت ممکن است به شما حق اقامت بر اساس «حفاظت انسانی» داده شود. شما مشمول این وضع می شويد اگر که جان شما در صورت بازگشت به کشورتان به خطر بیافتد و یا این امکان باشد که مورد شکنجه و یا رفتار تحقیر آمیز و غیرانسانی قرار بگیرید. حفاظت انسانی برای پنج سال است و بعد از آن اگر کماکان خطری متوجه شما در کشورتان باشد می توانید برای اقامت دائم تقاضا بکنید. شوهر، همسر و یا همزی ثبت شده و فرزندان افرادی که از حفاظت انسانی برخوردارند می توانند به آنها بپیوندند ولی این افراد نسبت به پناهجویانی که بعنوان پناهنده پذیرفته شده اند از حقوق کمتری برای مسافرت و تحصیل کردن برخوردارند.

اجازه اقامت موقت

اگر وزارت کشور بپذیرد که دلایل دیگری وجود دارد که بر اساس آنها تقاضا برای ترک بریتانیا غیرمنصفانه خواهد بود، بعنوان مثال بعلت بیماری و یا مسائل خانوادگی، در آنصورت ممکن است از اجازه اقامت موقت (discretionary leave) برخوردار شويد. این اجازه اقامت معمولا در هر محله برای یک دوره شش یا ۱۲ ماهه است و شما نمی توانید بطور دائم در بریتانیا بمانید مگر اینکه اجازه اقامت موقت شما در مجموع برای شش سال تمدید شده باشد.

اگر تقاضایم رد شود چه رخ می دهد؟

اگر تقاضای پناهندگی شما رد شود بطور قطع از حق پژوهش برخوردارید. ولی اگر بخواهید این کار را بکنید باید بسرعت از وکیلی نظرخواهی کنید.

شما باید فُرم مربوط به تقاضای پژوهش تان را طی ۱۰ روز کاری بعد از اعلام این تصمیم (و کمتر از آن اگر بازداشت هستید) پر کرده و بازگردانید. همینطور باید برای هر تقاضایی که شما و یا هر یک از اعضای خانواده تان برای ماندن در بریتانیا دارید توضیح بدهید (بعنوان مثال، اگر مجبور کردن شما به ترک کشور ناقض حقوق انسانی تان است).

شما می توانید برای تقاضای پژوهش تان از نهادهای عمومی کمک حقوقی بگیرید اگر که:

  • پولی برای پرداخت مخارج مشاوره حقوقی تان نداريد؛ و
  • امکان معقولی برای اینکه با تقاضای تان موافقت شود وجود داشته باشد.

در صورتیکه واجد شرایط فوق باشید، «مرکز حقوقی پناهندگان» و «خدمات مشاوره امور مهاجرتی» ممکن است بتوانند بطور رایگان به شما در تقاضای پژوهش تان کمک کنند. جزییات این دو نهاد در همان فُرم تقاضای پژوهش و در آخر این جزوه وجود دارد. روال پژوهش ممکن است بيشتر از زمانی که برای رسیدگی به تقاضای اول تان صرف شده طول بکشد و ممکن است لازم باشد بیش از یک بار به دادگاه بروید.

پژوهش های "یک مرحله ای"

اگر شما هر دلیل دیگری دارید که چرا خودتان و یا هر عضو دیگری از خانواده تان باید از حق اقامت در بریتانیا برخوردار شود، لازم است که این دلایل را همان زمانی که تقاضای پناهندگی می کنید ذکر کنید. یکی از دلایل معمولی که از طرف متقاضیان پناهندگی مطرح می شود این است که برگرداندن آنها ناقض حقوقی انسانی شان است. ولی اگر شما دلایل دیگری دارید مانند نیاز به درمان پزشکی و یا مسائل خانوادگی در آنصورت باید آنها را هم توضیح دهید. دادرسی پژوهش شما همه این شرایط را بررسی می کند و اگر شما موضوعی را همان اول مطح نکرده باشید طرح بعدی آن دشوار خواهد بود.

اگر درخواست پژوهش ام رد شود چه اتفاقی می افتد؟

بیاد داشته باشید که اکثر تقاضاهای پناهندگی در بریتانیا رد می شوند هر چند با برخی از آنها پس از درخواست پژوهش موافقت می شود. اگر تقاضای پناهندگی شما رد شود و با درخواست پژوهش تان هم موافقت نشود در آنصورت از شما انتظار می رود که کشور را ترک کنید مگر اینکه به دلایل دیگری به شما اجازه بدهند که در اینجا بمانید (بعنوان مثال به این علت که خانواده شما در بریتانیا زندگی می کنند). مقامات اداره مهاجرت ممکن است سعی کنند شما را به زور از کشور خارج کنند اگر که خودتان بطور داوطلبانه این کار را نکنید. اگر شما با اقداماتی که برای اخذ مدارک لازم برای مسافرت تان می شود همکاری نکنید در آنصورت ممکن است محاکمه شوید. حتی اگر محاکمه هم نشوید ممکن است بازداشت شده و در زندان حبس شوید.

بازگشت داوطلبانه

اگر وضعیت در کشورتان رو به بهبودی گذاشته است ممکن است بتوانید برای بازگشت به کشورتان کمک مالی دریافت کنید. برخی از افراد برای اسکان مجدد در کشورشان وجه نقد هم دریافت می کنند. تنظیمات مختلفی در این باره وجود دارد که بسته به این دارد که از کدام کشور آمده اید و در کجا تقاضای کمک کرده اید. شما باید از مشاور حقوقی تان و یا از «خدمات یک مرحله ای» در این باره اطلاعات بیشتر بگیرید.

آیا می توان بخاطر جهت گیری ج ن س ی واجد شرایط پناهندگی شد؟
Is it possible to qualify as a refugee on the grounds of my s e x u a l orientation

"پناهنده" کیست؟ "پناهندگی" چیست؟

اگر شما در بریتانیا هستید و بعلت اینکه ممکن است در کشورتان مورد اذیت و آزار قرار گیرید از بازگشت به آنجا می ترسید، ممکن است بتوانید بعنوان یک "پناهنده" واجد شرایط شوید. اگر با تقاضای تان برای پناهندگی موافقت شود در آنصورت برای پنج سال به شما اجازه اقامت در بریتانیا داده می شود. اگر پس از اتمام این پنج سال کماکان به حمایت بریتانیا احتیاج داشته باشد، آنوقت به شما حق اقامت دائمی داده می شود.

برای آنکه بعنوان یک پناهنده برسمیت شناخته شوید، باید بتوانید مقامات را قانع کنید که تعریف "پناهنده" آنطور که در کنوانسیون سازمان ملل درباره وضعیت پناهندگان آمده است درباره شما صدق می کند. بر اساس این تعریف شما باید بتوانید نشان دهید که فردی هستید که "نگرانی جدی برای اذیت و آزار او بعلت نژاد، مذهب، ملیت، تعلق یه یک گروه اجتماعی و یا باور سیاسی" در کشوری که تابعیت آن را دارد و یا قبلا محل اقامت اش بوده است، وجود دارد.

به حمایتی که شامل فردی می شود که بعنوان پناهنده برسمیت شناخته شده، "پناهندگی سیاسی" می گویند. پناهندگی سیاسی به این معناست که بریتانیا شما را به کشوری که در آن تحت اذیت و آزار قرار گیرید بازنخواهد گرداند.

آیا می توان بخاطر جهت گیری ج ن س ی واجد شرایط پناهندگی شد؟

برای مدت طولانی، وزارت کشور این ایده را نمی پذیرفت که زنان و مردان هم ج ن س گ را یی را که در کشورشان بخاطر جهت گیری جنسی شان تحت تقیب هستند بعنوان پناهنده برسمیت بشناسد. خوشبختانه، مجلس لردها در مارس ۱۹۹۹ تصمیم گرفتن که مردان و زنان هم ج ن س گ ر ا یی که در کشورشان تحت اذیت و آزار هستند یک "گروه اجتماعی" را تشکیل می دهند که به اعتبار آن باید به تقاضای آنها برای پناهندگی موافقت شود. وزارت کشور اکنون می پذیرد که اگر فردی نگرانی جدی از این بابت دارد که بعلت همجنسگرا بودن تحت اذیت و آزار قرار خواهد گرفت در آنصورت واجد شرایط پناهندگی می شود.

این تصمیم مجلس لردها به این اعتبار هم می تواند تفسیر شود که افرادی که حامل ویروس بیماری ایدز هستند و بعلت وضعیت سلامتی شان ممکن است تحت اذیت و آزار قرار گیرند نیز بعنوان پناهنده برسمیت شناخته شوند.

برای اینکه بعلت جهت گیری ج ن س ی ام واجد شرایط پناهندگی شوم چه باید بکنم؟

شما باید بتوانید نشان دهید که احتمال قابل قبولی وجود دارد که اگر به کشورتان برگردانده شوید بعلت همجنسگرا بودن تان خطر جدی متوجه شما خواهد شد. این خطر جدی یا باید از طرف مقامات دولتی متوجه شما باشد و یا از طرف بخش هایی از اهالی صورت گیرد که دولت یا نمی تواند و یا نمی خواهد از شما در مقابل تعرض آنها حمایت کند.

خطر جدی می تواند شامل احتمال اعدام برون دادگاهی، خشونت فیزیکی، شکنجه و سلب آزادی شود. همینطور تبعیض خیلی حاد هم شامل چنین خطری می شود. تعقیب قانونی که بعلت برقراری داوطلبانه رابطه جنسی بین دو فرد هم جنس صورت گرفته باشد هم معادل اذیت و آزارمحسوب می شود.

باید مشخص کنید که چه صدمه ای است که نگران آن هستید و همینطور باید نشان دهید که نگرانی شما قابل قبول است. این بدان معناست که شما باید تقاضای خود را تا آنجا که مقدور است بطور مستند اثبات کنید. دادگاههای مهاجرت راهنمایی شده اند که در موارد معینی چگونه تشخیص دهند که آیا مردان و یا زنان همجنسگرا در معرض اذیت و آزار در کشورهای معینی قرار دارند یا نه. اینکه شما در معرض خطر هستید بسته به تغییر شرایط در کشورتان تغییر می کند.

برای تصمیم گرفتن درباره اینکه آیا می توانید برای پناهندگی تقاضا کنید یا نه، باید این موضوع را در نظر بگیرید که تقاضاهای پناهندگی زیادی رد می شوند. تقاضاهای پناهندگی معمولا یا به این دلیل رد می شوند که ادعای متقاضی پذیرفته نمی شود و یا از نظر وزارت کشور خطر جدی متوجه متقاضی نیست (و یا آنچه که خطر محسوب می شود به اندازه کافی جدی نیست که معادل تحت اذیت و آزار قرار گرفتن محسوب شود). این روش ساده ای برای مقیم شدن در بریتانیا نیست و تقاضای پناهندگی تنها باید در شرایطی صورت گیرد که واقعا در معرض جدی اذیت و آزار قرار دارید.

چگونه می توانم تقاضای پناهندگی بکنم؟

اگر شما فی الحال در بریتانیا هستید در آنصورت می توانید با رجوع به یک «مرکز بررسی اولیه پناهندگی» (Asylum Screening Unit) تقاضای پناهندگی خود را به وزارت کشور بفرستید. این مراکز در بخش های مختلف بریتانیا قرار دارند. مرکز اصلی در کرویدون وجود دارد. بسیار مهم است که قبل از این کار با وکیلی که در زمینه قوانین پناهندگی تخصص دارد تماس بگیرید تا به شما کمک کند چه اینکه روال بررسی پناهندگی تان پس از اینکه تقاضای تان را عرضه کردید ممکن است بسرعت پیش رود. ممکن است در مدت کوتاهی پس از اینکه تقاضا کردید بطور مفصل با شما درباره علت نگرانی تان برای تحت اذیت و آزار بودن مصاحبه شود و یا به شما پرسشنامه ای داده شود که باید بسرعت آن را پر کنید. ممکن است بازداشت شوید و به یکی از مراکز انتقال مهاجرین (immigration removal centre) فرستاده شوید محلی که در آن به تقاضای شما بسرعت رسیدگی خواهد شد – این به معنای تعیین و تکلیف شدن تقاضای شما در عرض چند روز است. از اینرو دریافت مشاوره قبلی حیاتی است.

اگر شما در خارج از بریتانیا هستید، در آنصورت می توانید در هربندر یا فرودگاهی که از آنجا وارد می شوید تقاضای پناهندگی بکنید.

به چه اطلاعاتی نیاز دارم تا تقاضای پناهندگی ام موفقیت آمیز شود؟

لازم است تا یک اظهاریه مفصل درباره اینکه چرا نگران هستید که ممکن است تحت اذیت و آزار قرار بگیرد عرضه کنید. هینطور باید جزییات هر گونه اذیت و آزاری که در گذشته متحمل شده اید را بیان کنید. اگر در گذشته تحت اذیت و آزار نبودید باید توضیح بدهید که چرا اکنون معتقدید که در آینده ممکن است تحت اذیت و آزار قرار گیرید. باید در موقعیتی باشید که با استناد به اطلاعات مستند از طرف سازمانهای مدافع حقوق بشر و یا مطبوعات و یا منابع دیگر بتوانید نشان بدهید که آن نوع اذیت و آزاری را که توصیف می کنید در حقیقت در کشورتان رخ می دهد. اگر شما وکیل دارید او می تواند به چنین اطلاعاتی دسترسی داشته باشد.

وزارت کشور به اطلاعات مربوط به اینکه در همه کشورهای جهان چه اتفاقاتی رخ می دهد دسترسی دارد. از اینرو وزارت کشور به اعتبار خودش تصمیم می گیرد که آیا خطر جدی می تواند متوجه کسی باشد یا نه. با این وجود این به تقاضای شما کمک می کند اگر که بتوانید به همراه با تقاضای تان شواهدی را هم عرضه کنید که نشان بدهند که خطر تحت اذیت و آزار قرار گرفتن یک خطر واقعی است و مردان و زنان همجنسگرایی که قبلا در موقعیت شما قرار داشنه اند مورد ایذاء قرار گرفته اند.

آیا اگر که بخواهم تقاضای پناهندگی کنم باید با یک وکیل مشورت کنم؟

بله، برای اینکه مطمئن شوید که تقاضای تان بطور درست عرضه می شود حیاتی است که با وکیلی که در زمینه قوانین پناهندگی تخصص دارد مشورت کنید و ترجیحا با وکیلی مشورت کنید که قبلا وکالت متقاضیان پناهندگی همجنسگراهان را داشته است. شما باید قبل از اینکه تقاضای پناهندگی سیاسی بکنید اگر امکان داشته باشد با یک وکیل مشاوره کنید. قوانین پناهندگی یک عرصه پیچیده قانون است و مصوبات جدید دریافت مشاوره را از همان شروع کار ضروری کرده است.

وضعیت من در بریتانیا در زمانی که تقاضای پناهندگی ام بررسی می شود چیست؟

پاسخ به این سئوال بستگی به موقعیت شما در زمان تقاضای پناهندگی تان دارد و وکیل شما در بهترین موقعیتی است که می تواند در این باره به شما راهنمایی کند. شما را تا زمانی که درباره تقاضای پناهندگی تان تصمیم گرفته نشده و از حق استیناف تان بطور کامل استفاده نکرده اید از بریتانیا اخراج نمی کنند.

آیا من از مسکن و کمک مالی برخوردار می شوم؟

متقاضیان پناهندگی اگر در فقر بسر ببرند می توانند از حق دریافت کمک برای غذا و مسکن که از طرف «سرویس سراسری حمایت از پناهندگان» (Natioanl Asylum Support Service) تامین می شود برخوردار شوند. متقاضیان معمولا از حق دریافت کمک های اجتماعی معمول برخوردار نیستند و نمی توانند از اشتغال برخوردار شوند.

اگر تقاضایم رد شود چه می شود؟

شما از حق استیناف به یک قاضی امور مهاجرت برخوردارید. این قاضی مستقل از وزارت کشور عمل می کند. تقاضاهای پناهندگی زیادی در این مرحله بطور موفقیت آمیز حل شده اند. معمولا یک دادرسی برگزار خواهد شد که در آن به شما اجازه داده می شود شواهد خود را عرضه کنید. اگر قاضی امور مهاجرت تقاضای استیناف شما را رد کند در آنصورت شما می توانید به دادگاه عالی برای بررسی این حکم رجوع کنید و در صورتیکه دادگاه عالی تشخیص دهد که در تصمیم قاضی امور مهاجرت از نظر کاربست قانون اشتباهی رخ داده است در آنصورت این دادگاه می تواند از قاضی دیگری بخواهد تا استیناف شما را بررسی کند.

البته، شما ممکن است از حق استیناف برخوردار نشوید. در شرایط کنونی "کشورهای مشخص شده ای" وجود دارند که از نظر وزارت کشور کشورهای امن محسوب می شوند و از اینرو تقاضای پناهندگی کسانی که از این کشورها می آیند بعنوان تقاضای "کاملا ناموجه" گواهی می شود. اگر تقاضایی به این نحو گواهی شود در آنصورت متقاضی از هیچ حق استیناف در مقابل رد شدن تقاضای پناهندگی اش در بریتانیا برخورد نحواهد بود. چنین وضعیتی لزوم برخوردار شدن از مشاوره یک کارشناس در همان مراحل مقدماتی را مورد تاکید قرار می دهد.

برخی مواقع حتی اگر وزارت کشور تصمیم بگیرد تا تقاضای پناهندگی سیاسی فردی را رد کند، ممکن است به او به دلایل "انسانی" و یا "ویژه" اجازه اقامت در بریتانیا داده شود. این وضعیت به ندرت پیش می آید ولی ممکن است در مورد شما صدق کند اگر که در رابطه با یک شهروند بریتانیایی (و یا فردی که از حق اقامت در بریتانیا برخوردار است) قرار داشته باشید و شرایط استثنائی وجود داشته باشد که چرا نمی توانید به کشور خود برگردید و از آنجا بعنوان فردی که درصدد پیوستن به شریک محضری (civil partner)اش است تقاضای ویزاء بکنید.

اگر تقاضایم موفقیت آمیز باشد چه رخ می دهد؟

به شما برای پنج سال حق اقامت داده می شود. شما از حق تقاضا برای دریافت »گذرنامه پناهندگی سازمان ملل» (UN refugee travel document) برخوردار می شوید و می توانید مانند هر شهروند بریتانیایی در بریتاینا کار و یا تحصیل کنید و یا تقاضای دریافت بیمه های اجتماعی بکنید. شما می توانید در صورتی که پس از اتمام پنج سال از حق اقامت دائم برخوردار شوید برای دریافت تابعیت در بریتانیا هم اقدام کنید. حق اقامت دائمی در صورتی به شما داده می شود که خطر تحت اذیت و آزار قرار گرفتن کماکان برایتان وجود داشته باشد.

آیا شما زنی هستید که در بریتانیا تقاضای پناهندگی کردید؟
Are you a woman seeking asylum in the UK

این جزوه برای کمک به زنانی است که تقاضای پناهندگی می کنند.

نکات زير در اين جزوه مندرج است:

انتظاراتی که ميتوانيد از «تقاضای پناهندگی» داشته باشيد.

انتظاراتی که ميتوانيد از مصاحبه در وزارت کشور داشته باشيد.

نکاتی که وزارت کشور هنگام بررسی تقاضای پناهندگی در نظر می گیرد.

وزارت کشور برای کمک به کارمندانی که تقاضای پناهندگی زنان را بررسی می کنند رهنمودهایی در اختیار آنان قرار داده است. به این رهنمودها، «رهنمود درباره زنان» گفته می شود. در این جزوه توضیح داده می شود که کارمند وزارت کشور که مسئولیت رسیدگی به پرونده پناهندگی را دارد چه مسائلی را هنگام بررسی این تقاضا باید در نظر بگیرد. این جزوه بر روی معیارهایی که در «رهنمود درباره زنان» آمده است تمرکز می کند.

تقاضای پناهندگی

شما می توانید به نام خودتان و نه فقط بعنوان وابسته همسر یا پدرتان (و یا خویشاوند مردتان) تقاضای پناهندگی کنید. اگر مایلید این کار را بکنید لازم است که با وکیل تان در این باره صحبت کنید.

سه مرحله برای تقاضای پناهندگی در بریتانیا وجود دارد.

مرحله اول

به مصاحبه اول شما با وزارت کشور مصاحبه آزمایشی (screening interview) می گویند. این مصاحبه در بخش آزمون پناهندگی که معمولا در لیورپول یا کرویدن قرار دارد صورت می گیرد. در این مصاحبه از شما خواسته می شود که اطلاعات شخصی تان مانند نام، آدرس و تابعیت خود و اعضای خانواده تان را در اختیار وزارت کشور قرار دهید.

  • بهتر است که قبل از ساعت ۱۱صبح در محل حاضر باشید؛ متاسفانه باید انتظار این را داشته باشید که برای مدت طولانی منتظر بمانید.
  • اگر شما حجاب به سرتان دارید از شما خواسته خواهد شد که برای گرفتن عکس آن را از سرتان بردارید.

بعد از پایان این مصاحبه ممکن است بازداشت شويد، در صورت بازداشت نشدن، می توانید برای تقاضای محل اقامت و کمک مالی اقدام کنید. برای دریافت کمک در این زمینه، با وکیل تان یا Refugee Council، Refugee Action، Refugee Arrivals Project یا Migrant Helpline تماس بگیرید.

ممکن است در این مصاحبه به شما فرمی هم بنام Self Completion Form (SEF) داده شود که در آن باید توضیح دهید چرا بر اساس کنوانسیون پناهندگی تقاضای محافظت بین المللی می کنید. بهتر است که از وکیلی بخواهید به شما برای پر کردن این فرم کمک کند. شما باید طی ۱۰ روز این فرم را برگردانید.

مرحله دوم

بعد از بازگرداندن این فرم از شما خواسته می شود که برای مصاحبه کامل پناهندگی مراجعه کنید. (به صفحه بعد رجوع کنید)

مرحله سوم

چند هفته بعد از مصاحبه کامل پناهندگی از تصمیم وزارت کشور درباره تقاضای پناهندگی تان مطلع خواهید شد. اگر با تقاضای شما موافقت نشده باشد می توانید از «هئیت داوری پناهندگی و مهاجرت» (Asylum and Immigration Tribunal) تقاضای استیناف کنید.

مصاحبه کامل پناهندگی

در مصاحبه کامل پناهندگی از شما خواسته می شود تا اطلاعات بیشتری درباره تقاضای پناهندگی تان عرضه کنید.

برای برخی از زنانی که مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته اند راحت تر است تا در باره آن با زن دیگری صحبت کنند.

۱- شما می توانید تقاضا کنید تا یک کارمند زن با شما مصاحبه کند. در اين صورت Home Office حد اکثر تلاش خود را بکاشر می گيرد تا تقاضای شما انجام شود.

۲- شما می توانید بخواهید که یک مترجم زن برایتان ترجمه کند. در اين صورت Home Office حد اکثر تلاش خود را بکشار می گيرد تا تقاضای شما انجام شود.

۳- شما می توانید بخواهید که مصاحبه تان روی نوار ضبط شود و بعد تقاضا کنید که نوار را با خودتان ببرید (بهتر است چنین تقاضایی را مدتی قبل از مصاحبه مطرح کنيد.)

۴- اگر شما مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته ايد و یا خاطرات تکاهنده ای را تجربه کرده ايد، کارمندانی که مسئول رسیدگی به پرونده شما هستند باید این را برسمیت بشناسند که شما برای تمرکز کردن و یا بیاد آوردن این تجارب ممکن است مشکل داشته باشید. همینطور آنها باید متوجه باشند که برای تان کار ساده ای نیست که در این باره با دیگران صحبت کنید. در هنگام مصاحبه می توانید تقاضا کنید که به شما وقت تنفس بدهند. اگر شما از نظر روحی برای مصاحبه شدن آماده نیستید در صورت ارائه تأييديه دکتر، می توانید تقاضا کنید تا وقت مصاحبه را به تاخیر بیاندازند.

۵- اگر برایتان امکان دارد در زمان مصاحبه از فردی بخواهید تا از کودکان تان مواظب کند.

۶- شما باید به تنهایی مصاحبه بشوید بدون آنکه خویشاوندان یا کودکان تان با شما باشند.

۷- وکیل تان می تواند شما را در مصاحبه همراهی کند بویژه اگر شما آسیب پذیر هستید.

وزارت کشور چه نکاتی را هنگام تصمیم گرفتن درباره تقاضای پناهندگی تان در نظر می گیرد

بر اساس «رهنمود درباره زنان»، هنگامی که تقاضای پناهندگی می کنید کارمندی که مسئول رسیدگی به پرونده تان است باید در نظر بگیرد که آیا:

۱- شما بخاطر فعالیت های سیاسی مورد اذیت و آزار قرار گرفتید حتی اگر این فعالیت ها در سطح محدودی مانند تامین محل امن و یا غذا برای کس دیگری بوده است؛

۲- شما بخاطر فعالیت های سیاسی همسر/ پدر/ برادر ( و یا خویشاوند مرد دیگری و یا بخاطر اینکه تصور می رفته که افکار سیاسی مشابه آنان داريد مورد اذیت و آزار قرار گرفتید؛

۳- مقامات دولتی (مانند ارتش و پلیس) شما را به نحوی که عمدتا متوجه زنان بوده، مانند سوء استفاده جنسی و یا تهدید به سوء استفاده جنسی، مورد اذیت و آزار قرار داده اند؛

۴- شما بخاطر اینکه آداب لباس پوشیدن در کشورتان را رعایت نکردید مانند حجاب (روسری) به سر نکردن مجازات شدید؛

۵- قوانین کشورتان اجازه می دهد که بخاطر اینکه زن هستید مورد تبعیض قرار بگیرید (مانند قوانین مربوط به وراثت، تکفل کودکان)؛

۶- اعضای خانواده تان و یا محلی که در آنجا زندگی می کردید شما را مورد آزار قرار دادند (بعنوان مثال خشونت خانوادگی، ازدواج اجباری و یا جنایات ناموسی) و مقامات دولتی برای محافظت از شما یا ناتوان بودند و یا تمایلی به چنین کاری نداشتند.

همینطور این نیز به تقاضای پناهندگی مربوط است که آیا شما امکان خطر چنین ایذاء و آزاری را احساس می کردید یا نه، حتی اگر هنوز بطور واقعی مورد چنین وضعیتی قرار نگرفته بودید.

کاملا مهم است که شما شرح کامل آنچه که اتفاق افتاده است و یا احساس می کنید در صورت بازگشت به کشورتان اتفاق بيفتد را توضیح دهید. همینطور مهم است همه دلایلی که باعث می شود شما در چنین وضعیتی قرار گیرید را توضیح دهید.

کارمندان وزارت کشور که مسئول رسیدگی به پرونده پناهندگی تان اند باید هنگام تصمیم گرفتن درباره تقاضای پناهندگی تان نشان بدهند که به اطلاعات مربوط به حقوق زنان در کشورشما مراجعه کرده اند. اگر آنها به این نتیجه برسند که نمی توان شما را با ایمنی به کشورتان برگردانند در آنصورت ممکن است در نظر بگيرند که شما را به بخش دیگری از کشورتان برگرداند. آنها موظف هستند بررسی کنند که آیا زنی در موقعیت شما را می توان با ایمنی به محل دیگری از کشورتان برگرداند؟ اگر شما با نتیجه گیری آنان موافق نیستید در آنصورت می توانید از وکیل تان بخواهید تا آنها را رد کند.

مشاوره حقوقی

به شما توصیه می شود که در طی رسيدگی به تقاضای پناهندگی تان از مشاوره حقوقی یک وکیل برخوردار باشید. وکیل شما باید کسی باشد که تحت تنظیمات اداره سرپرست خدمات پناهندگی (Office of the Immigration Services Commissioner – OISC) قرار دارد. کمیسیون خدمات حقوقی حق الزحمه وکلایی را پرداخت می کند که به افرادی که درآمد ندارند و یا کم درآمد هستند مشاوره رایگان حقوقی می دهند. به این کمک، «مساعدت حقوقی» (Legal Aid) می گویند. چنین وکلایی می توانند برای تقاضای اولیه پناهندگی تان مشاوره رایگان بدهند اگر که تقاضای شما برای پناهندگی دلایل معقولی داشته باشد. همینطور این وکلاء می توانند برای مرحله استیناف شما نیز، در صورتیکه تقاضای شما از امکان معقولی برای موفقیت برخوردار باشد، بطور رایگان به شما مشاوره حقوقی بدهند. شما می توانید نظر وکیل دیگری را هم جویا شوید اگر که وکیل فعلی تان فکر نمی کند که تقاضای شما برای استیناف از امکان موفقیت معقولی برخوردار است.

وکیل شما باید همه دلایلی که برای پناهندگی تان عرضه کردید بطور کامل با شما مرور کند. او باید همه موضوعاتی که در این جزوه توضیح داده شده است را با شما در میان بگذارد، از قبیل اذیت و آزاری که شما تحمل کردید یا احتمال می دهید مورد آن قرار گیرید، دلایلی که عامل ایذای شما شده است، حفاظتی که از طرف مقامات کشورتان متوجه زنانی مانند خودتان می شود و امکان زندگی کردن بدون مخاطره شما در محل دیگری از کشورتان.

بعلاوه، وکیل تان باید مطمئن باشد که کارمندان وزارت کشور که مسئول رسیدگی به تقاضای پناهندگی تان هستند مطابق با ضوابط «رهنمود درباره زنان» عمل می کنند.

اگر شما درباره هر کدام از موضوعاتی که در این جزوه آمده است سئوالاتی دارید لطفا در این باره با نماینده حقوقی تان صحبت کنید و یا با خط تلفنی مشاوره یکی از نهادهایی که جزییات آنها در پائین آمده است تماس بگیرید:

www.asylumaid.org.uk

دوشنبه ها بین ساعات ۲ تا ۴/۳۰ و پنجشنبه ها بین ساعات ۱۰ تا ۱۲/۳۰

۰۲۰۷۲۴۷۸۷۴۱

Asylum Aid

www.iasuk.org

دوشنبه ها بین ساعات ۱۰ تا ۱ و چهارشنبه ها بین ساعات ۲ تا ۵

۰۲۰۷۹۶۷۱۲۰۰

Immigration Advisory Service

www.refugee-legal-centre.org.uk

دوشنبه ها، چهارشنبه ها و جمعه ها بین ساعات ۱۰/۳۰ تا ۱ و ۲ تا ۴/۳۰

۰۲۰۷۷۸۰

۳۲۲۰

۰۸۰۰

۵۹۲۳۹۸

Refugee Legal Centre

مشاوره رایگان برای کسانی که در بازداشت هستند

این جزوه توسط «پروژه ابتکار زنان پناهنده» در Asylum Aid بعنوان بخشی از تلاش برای ارتقاء آگاهی درباره «رهنمود درباره زنان» وزارت کشور تهیه شده است.

برای دریافت اطلاعات بیشتر به سایت انترنتی www.asylumaid.org.uk رجوع کنید.

عنوان کامل «رهنمود درباره زنان»، «موضوعات جنسی در تقاضای پناهندگی» است که توسط وزارت کشور در مارس ۲۰۰۴ منتشر شده است. متن کامل آن را می توان در این سایت انترنتی یافت:

http://www.ind.homeoffice.gov.uk/ind/en/home/laws___policy/policy_instructions/apis/gender_issues_in_the.html

اطلاعات موجود در این جزوه در زمان انتشار آن در ماه ژوئن ۲۰۰۶ صحیح بودند.

اطلاعات درباره همسر یا همزی
Information about spouses

این جزوه قوانین مهاجرت درباره نحوه آمدن زن، شوهر و نامزد به بریتانیا ویا پیوستن آنها به کسی که در حال حاضر در این کشور بسر می برد را توضیح می دهد.

آیا شوهر، زن، یا نامزد شما می توانند به بریتانیا بیایند؟

شوهر، زن و یا نامزد شما می توانند تقاضای آمدن به بریتانیا بکنند مشروط به اینکه:

شما در حال حاضر در بریتانیا زندگی می کنید و مقیم هستید؛ یا

شما با آنها به بریتانیا برمی گردید تا در اینجا بطور دائم مقیم شوید.

چگونه شوهر یا زن شما واجد شرایط برای آمدن به بریتانیا می شود؟

او باید بتواند موارد زیر را اثبات کند:

  • شما بطور رسمی با هم ازدواج کرده اید؛
  • شما قرار است بطوردائم بعنوان زن و شوهر با هم زندگی کنید؛
  • شما همدیگر را ملاقات کرده اید؛
  • شما می توانید همدیگر و هر کدام از وابستگان خود را بدون کمک دولت تامین کنید؛
  • شما از مسکن کافی برای خود و وابستگان تان برخوردارید بدون آنکه در این مورد به کمک دولت احتیاج داشته باشید؛
  • سن شما و یا همسرتان کمتر از 16 سال نباشد.

اگر شما بیش از یک زن یا شوهر دارید فقط یکی از آنها اجازه خواهد داشت در اینجا بعنوان شوهر یا زن تان به شما بپیوندد.

شوهر یا زن شما باید قبل از مسافرت به بریتانیا از حق ورود به کشور برخوردار شده باشد.

وقتی شوهر یا زن شما وارد بریتانیا می شود بدوا به او برای 24 ماه اجازه اقامت و کار داده می شود. در پایان این مدت 24 ماهه، اگر کماکان شما هنوز مزدوج هستید و قرار است با یکدیگر زندگی کنید در آنصورت زن یا شوهر شما می تواند برای اخذ ویزای دائم تقاضا کند.

چگونه نامزد شما واجد شرایط برای آمدن به بریتانیا می شود؟

نامزد شما باید بتواند موارد زیر را اثبات کند:

شما قرار است طی یک مدت معقولی (معمولا شش ماه) ازدواج کنید؛

شما قرار است بعد از ازدواج بطور دائم با هم زندگی کنید؛

شما با همدیگر ملاقات کرده اید؛

محلی برای اسکان او و وابستگانش تا موقع ازدواج تان بدون استفاده از امکانات دولتی تامین شده باشد.

او و یا وابستگانش از نظر مالی تامین خواهند بود بدون آنکه لازم باشد کار کنند و یا به امکانات دولتی متوسل شوند.

وزارت کشور به نامزد شما برای شش ماه حق اقامت می دهد ولی او نمی تواند طی این مدت کار کند. وقتی ازدواج کردید آن زمان شوهر یا زن شما می تواند برای دریافت ویزای اقامت تقاضا کند. اگر وزارت کشور با این تقاضا موافقت کند در آنصورت شوهر یا زن شما برای 24 ماه از حق اقامت و کار برخوردار خواهد شد. در پایان این مدت 24 ماهه، شوهر یا زن شما می تواند برای گرفتن حق اقامت دائم تقاضا کند.

نامزد شما باید قبل از مسافرت به بریتانیا از حق ورود به کشور برخوردار شده باشد.

چگونه شوهر یا زن شما می تواند برای اقامت در بریتانیا تقاضا کند؟

شما لازم است یک تقاضا نامه را پر کنید. به تقاضا برای اقامت اگر در فرم مخصوص صورت نگیرد ترتیب اثر داده نخواهد شد.

برای تقاضا جهت اقامت بیشتر، لطفا از فرم FLR(M) استفاده کنید.

برای تقاضا جهت اقامت دائم، لطفا از فرم SET(M) استفاده کنید.

شما می توانید این فرم ها را از مرکز کمک های حقوقی تهیه کنید.

شما باید قبل از آنکه اجازه اقامت شوهر یا زن تان تمام شود فرم پر شده را با پست سفارشی ارسال کنید و کپی همه اسناد و فرم هایی را که به ضمیمه فرستاده اید برای خود نگه دارید. در خود فرم تقاضانامه لیست همه اسنادی که باید به ضمیمه آن ارسال شود ذکر شده وهمینطور قید شده که آنها را باید به کدام آدرس بفرستید.

اگر لازم است که بطور فوری مسافرت کنید در آنصورت می توانید شخصا به یکی از دفاتر اداره مهاجرت رجوع کرده و تقاضانامه خود را تحویل بدهید.

همه اسنادی که ارسال می شوند باید اصل باشند مگر اینکه به دلایل قابل قبولی توضیح دهید که چرا هنگام عرضه تقاضانامه تان نمی توانید اصل آنها را داشته باشید. وزارت کشور بعنوان یک قاعده کپی اسناد را قبول نمی کند.

کمک های دولتی چه هستند؟

اگر شما برای اقامت به بریتانیا می آیید در آنصورت باید بتوانید خودتان را از نظر مالی و مسکن بدون برخورداری از برخی از بیمه های اجتماعی تامین کنید. اینها شامل موارد زیر می شوند:

  • کمک هزینه درآمد (Income Support) و کمک هزینه کارجو(Jobseeker’s Allowance – JSA
  • حمایت مالی برای مسکن و بی خانمانی (homelessness)
  • کمک هزینه مسکن (Housing Benefit) و کمک هزینه مالیات شهرداری (Council tax benefit)
  • اعتبار مالیاتی خانواده های شاغل (Working Families’ Tax Credit)
  • پرداختی از صندوق اجتماعی (Social Fund)
  • کمک هزینه کودک (Child Benefit)؛ یا
  • هر گونه کمک هزینه زندگی برای معلولین (Disability allowance)

حق ورود چیست؟

حق ورود، ویزا یا گواهینامه ای است که برای مسافرت به بریتانیا به شما داده می شود. شما باید برای اخذ این ویزا به سفارت بریتانیا، کمیسیون عالی و یا سایر مقرهای دیپلماتیک بریتانیا (به آنها همچنین پست های دیپلماتیک بریتانیا گفته می شود) در کشوری که شوهر، زن یا نامزد شما زندگی می کند رجوع کنید.

اگر تقاضای همسر شما برای اخذ حق ورود رد شود، شما از حق فرجام بر علیه این تصمیم برخوردارید. لطفا به یادداشته باشید که باید طی 28 روز پس از رد تقاضای این ویزا علیه تصمیم گرفته شده اقدام کنید.

فرجام خواهی

هر مرکز کمک های حقوقی به شما درباره نحوه فرجام خواهی و یا امکان نمایندگی کردن تان به شما مشاوره خواهد داد. کمک های مراکز حقوقی رایگان هستند.

هر چند کاملا تلاش شده است تا اطلاعات این سند دقیق باشند ولی این سند یک اظهارنامه کامل و مستند از مفاد قانون در این باره نیست و جایگزین مشاوره حقوقی نمی تواند باشد. ما مسئولیت عدم دقت و عواقب چنین بی دقتی را متقبل نمی شویم. محتوای این سند برای کسانی نوشته شده است که مقیم انگلیس و ویلز هستند و یا تحت دایره شمول قوانین آنها می باشند.

چگونه می توانید از مشاوره خوب درباره پناهنده شدن برخوردار شوید
How to get good asylum advice

نهادAdvicenowچیست؟

Advicenow یک سایت انترنتی مستقیم و خیریه است که اطلاعات دقیق و بهنگام درباره حقوق پناهندگان و مسائل حقوقی عرضه می کند. اطلاعاتی که در این جزوه موجود است نه تحت تاثیر کسانی است که فعالیت ما را از نظر مالی حمایت می کنند و نه تحت تاثیر دولت بریتانیا است. هدف ما از نوشتن این جزوه ارتقاء منافع شماست.

چرا باید برای تقاضای پناهندگی تان مشاوره بکنید؟

زیرا اگر اینکار را نکنید این خطر وجود دارد که:

  • مقررات را بدون آنکه آگاه باشید نقض کنید
  • از مقررات به بهترین نحو در جهت کمک به تقاضای تان استفاده نکنید

برخی مواقع وزارت کشور اشتباه می کند و شما بدون مشاوره ممکن است نتوانید این اشتباهات را پیدا کنید و یا آنها را به چالش به طلبيد.

  • دوستان خوش نیت ممکن است به شما مشاوره بدهند ولی سیستم اغلب در حال تغییر است و از اینرو لازم است که شما مشاوره حقوقی مناسب بگیرید.

چرا باید مشاوره خوب بگیرید؟

زیرا یک وکیل یا مشاور متقلب یا ناوارد ممکن است:

  • به شما بطور مناسب مشاوره ندهد
  • به شما بر سر پول و مدارک تان کلک بزند
  • شواهدی که برای کمک به تقاضای شما لازم است را یا تهیه نکند و یا فراموش کند که آنها را به وزارت کشور نشان بدهد
  • برایش مهم نباشد که شاهدین مهمی را که می توانند روایت شما را تایید کنند مصاحبه کند
  • فورم تقاضای شما را خوب پر نکند و یا آن را اصلا پر نکند
  • شما را در دادرسی بد نمایندگی کند و یا اصلا در این دادرسی شرکت نکند.

همه اینها می تواند باعث شود که تقاضای پناهندگی شما رد شود حتی اگر که دلایل شما قوی باشند.

اسطوره ها و حقایق ناکامل درباره مشاوره گرفتن

  • حواس تان به افرادی باشد که به شما می گویند "اگر قرار است چیزی رایگان باشد حتما چیز خوبی نیست" یا "همان قدر چیز گیرت می آید که بابت آن پرداخت می کنی". بسیاری از وکلاء و مشاورین مجرب برای اینکه به شما مشاوره رایگان بدهند هزینه خود را از کمیسیون خدمات حقوقی دریافت می کنند. با این وجود یک وکیل کلاهبردار یا ناوارد ممکن است برای مشاوره بدی که به شما می دهد هزینه گزافی از شما بگیرد.
  • مقامات دولتی، منجمله ماموران اداره مهاجرت، ممکن است به شما بگویند که به مشاوره حقوقی نیاز ندارید. ما فکر می کنیم هر فردی که در بریتانیا تقاضای پناهندگی می کند لازم است که از مشاوره حقوقی برخوردار شود. دلیل این کار این است که یک وکیل / مشاور از قانون اطلاع دارد و می تواند آن را در رابطه با وضعیت شما چنان بکار بندد که بیشترین امکان موفقیت تقاضای پناهندگی تان را ممکن سازد.

وزارت کشور

وزارت کشور وزارتخانه دولتی است که مسئول کنترل مهاجرت، و همینطور پلیس، دادگاه و زندانهاست.

  • شما ممکن است نسبت به وکلاء/مشاورینی که در بریتانیا هستند مشکوک باشید و بخاطر تجارب گذشته برایتان دشوار باشد باور کنید که وکلاء و مشاورین خوب هم وجود دارند. در بریتانیا، وکلاء/مشاورینی که درباره پناهندگی مشاوره می دهند از طرف وزارت کشور، « سرویس سراسری کمک به پناهندگان» و وزارتخانه های دیگر دولتی استخدام نشده اند؛ آنها مستقل هستند. وکلاء/مشاورین خوب هم وجود دارند و این جزوه به شما کمک می کند تا آنها را پیدا کنید.

« سرویس سراسری کمک به پناهندگان»

« سرویس سراسری کمک به پناهندگان»(NASS)حمایت، مسکن و کمک مالی برای پناهجویان تامین می کند در زمانی که تقاضای آنها برای پناهندگی از طرف وزارت کشور در دست بررسی است.

  • به آسانی یک نفر ممکن است تصور کند که وکیل یا مشاوری که از همان اقلیت ملی است که خود او به آن تعلق دارد و یا فرهنگ و مذهبی دارد که خود او دارد فردی خواهد بود که به او بیشترین کمک را خواهد کرد. ولی این همیشه چنین نیست. وکلاء/مشاورین کلاهبردار ممکن است بخواهند از اینکه سوابقی مشابه شما دارند استفاده کنند تا شما را قانع کنند موکل آنها شوید. برخی از آنها ممکن است مدعی شوند که وکیل/مشاوری که از اقلیت ملی و یا از مذهب متفاوتی است مفید نیست و باعث خواهد شد که تقاضای شما رد شود. هشیار باشید که اینها صرفا روشهایی برای جلب شماست تا بتوانند شما را بچابند.
  • صرف اینکه وکیل یا مشاوری به شما می گوید که ممکن است تقاضای پناهندگی شما موفق نشود به این معنا نیست که او مشاور بدی است. برخی اوقات وکلاء/مشاور انتخاب دیگری ندارند مگر اینکه به شما بگویند که شانس موفقیت شما کم است، در صورتی که این نظر صادقانه آنها باشد.

آنچه باید برای گرفتن مشاوره انجام بدهید یا ندهید:

لطفا این کارها را انجام بدهید:

بسرعت مشاور حقوقی بگیرید

مواظب کلاهبرداران باشید

شما ممکن است افرادی را ملاقات کنید که در کنار میز اطلاعات فرودگاه و یا در خارج بندری که بدوا از آنجا وارد بریتانیا شده اید حضور دارند و به شما می گویند که وکیل یا مشاور حقوقی هستند. آنها ممکن است بگویند که می خواهند به شما کمک کنند حال آنکه در اساس می خواهند به شما کلک بزنند.

داستان اکبر:

اکبر در راه رفتن به نهادی بنام «پروژه ورود پناهنده گان» (موسسه خیریه ای که به پناهجویان و پناهندگان تازه وارد به بریتانیا کمک می کنند) بود که فردی که مدعی بود وکیل است او را تور می زند و از او می خواهد اسنادش را بهمراه ۲۰۰ پوند – که همه پولی بود که او داشت – به وی بدهد. آنها او را دور فرودگاه برای ۴۵ دقیقه با ماشین چرخاندند و بالاخره او را جایی بیرون انداختند. بالاخره اکبر با تاخیر به جایی که اول می خواست برود رسید ولی بدون یک شاهی پول.

قبل از اینکه اسنادتان را به کسی بدهید یک لحظه صبر و فکر کنید

برخی اوقات وکلاء یا مشاورین حقوقی لازم است تا اصل اسناد هویتی شما را داشته باشند برای اینکه بعنوان مثال آنها را به وزارت کشور بفرستند. شما باید از این اسناد کپی بردارید و همینطور برای لیست اسنادی که تحویل می دهید یک رسید بگیرید. ولی مواظب وکیل و یا مشاوری باشید که اصل اسناد شما را بدون هیچگونه دلیل موجهی نگه می دارد چه اینکه ممکن است با این کلک می خواهد که شما را بعنوان موکل خودش حفظ کند.

مواظب اسنادتان باشید

آنها چیزهای با ارزشی هستند و اگر به دست آدم ناباب بیفتند ممکن است یک فرد بزهکار آنها را برای یک مقدار پول قابل ملاحظه بفروشد.

لطفا این کارها را نکنید:

همیشه به حرف دوستان خوش نیت تان گوش نکنید

مواظب دوستانی باشید که به شما پیشنهاد می کنند بخشی از داستان تان را ببافید؛ این اغلب به مشکل منجر خواهد و یا با این کار شما (و دوستان تان) ممکن است مرتکب یک جرم جنایی شده باشيد.

داستان احمد:

احمد از چچن می آید و مسلمان است. به او گفته شده بود که بهتر است ذکر نکند که مسلمان است زیرا "مردم در غرب آنها را دوست ندارند". متاسفانه او این را باور کرد و به مقامات گفت که روس است. او امکان گرفتن پناهندگی را با این دروغ گفتن از بین برد.

فکر نکنید که هر کس از شما پول خواست کلاهبردار است

این همیشه صدق نمی کند. وکلاء/مشاورین خوبی هم هستند که از «امداد حقوقی» (legal aid) کار قبول نمی کنند. از اینرو عادی است که آنها بابت کارشان حق الزحمه بگیرند.

امداد حقوقی

این پولی است که بابت مشاوره و کمک حقوقی به کسانی داده می شود که پس انداز کمی دارند و کم درآمد هستند. اگر به شما از طرف « سرویس سراسری کمک به پناهندگان» کمک می شود در آنصورت خود به خود مشمول امداد حقوقی برای مشاوره درباره مسائل پناهندگی و مهاجرت تان می شوید. کمیسیون خدمات حقوقی حق الزحمه وکلاء/مشاورینی را پرداخت می کند که از طرف این نهاد برای کمک حقوقی تایید شده اند.

تحت تاثیر کسانی قرار نگیرید که به شما پول یا هدیه می دهند

اگر کسی به شما مزایایی مانند پول و یا تلفن موبایل عرضه کرد تا موکل او بشوید به احتمال زیاد آن فرد یک کلاهبردار بی عرضه است. هر چند ممکن است این چیزها در زمان خودش وسوسه انگیز باشد ولی این هدایا اگر شما تقاضای پناهندگی تان رد شود هیچ ارزشی ندارند.

اشتباهاتی که افراد مرتکب می شوند وقتی که تجارب قبلی شان را توضیح می دهند

وقتی که شما اول وارد بریتانیا می شوید ممکن است خسته، وحشت زده و تنها باشید. احتمالا در آن شرایط مشغله اصلی شما این است که به شما اجازه بدهند وارد کشور بشوید. ممکن است بیش از آن ترسیده باشید که بخواهید به وزارت کشور چیز زیادی درباره زندگی تان بگویید. یا ممکن است وسوسه بشوید که هر چه را می توانید بگویید تا آنچه را بیش از همه می خواهید بدست آورید – یک جای امن برای زندگی کردن. لطفا همان اشتباهاتی را که دیگران مرتکب شده اند شما انجام ندهید. اگر این کار را بکنید، ممکن است امکان بردن تقاضای پناهندگی تان را از دست بدهید و به همان جایی برگردانده شوید که از آنجا آمده بودید.

لطفا این کارها را بکنید:

تمام حقیقت را بگویید

اگر وزارت کشور دریابد که شما دروغ گفته ايد – حتی اگر فقط یک دروغ باشد، در آنصورت آنها احتمال بسیار کمی دارد که به هر چه دیگر می گویید باور کنند حتی اگر تماما راست باشند. آنها فکر می کنند شما فرد قابل اعتمادی نیستید و قابلیت گفتن دروغ های دیگر هم دارید.

جزییات کافی بدهید

بسیار مهم است که برای اولین بار که ماموران وزارت کشور را ملاقات می کنید به آنها اطلاعات کافی بدهید. اگر شما گفته های خود را تغییر بدهید و یا به آنها بعدا چیزی اضافه کنید وزارت کشور ممکن است فکر کند که شما برای اینکه با تقاضای پناهندگی تان موافقت شود دارید دروغ می گویید.

داستان فیلیپه:

وقتی از او پرسدند که چند بار بازداشت شده بود، فیلیپه شانه هایش را بالا انداخت و گفت "یکبار". او درباره آخرین باری که برای دو ماه بازداشت شده بود و همان باعث شده بود که کشورش را ترک کند فکر نکرده بود. بعدا وقتی که مشاورش اظهاریه کامل او را تهیه می کرد معلوم شد که او در طول زندگی اش بارها در بازداشت پلیس بوده است، در خیلی از موارد فقط برای یکی دو ساعت. فیلیپه آنقدر به این وضعیت عادت کرده بود که دیگر به آن بعنوان بازداشت شدن فکر نمی کرد – برای او این وضعیت بخشی از زندگی اش شده بود.

اضافه کردن جزییات بیشتر به وزارت کشور اجازه داد فکر کند که فیلیپه برای بهتر کردن امکان موفقیت تقاضای پناهندگی اش داشت اغراق می کرد. این باعث شد که تقاضای او برای پناهندگی کمتر باورکردنی بشود.

همه چیزهایی را که رخ داده ذکر کنید حتی اگر آنها شرم انگیز، خصوصی و دردآور است

دشوار است که به کسی که او را هرگز قبلا ملاقات نکرده ايد و نمی دانید که آیا می توانید به او اعتماد کنید مثلا بگویید که به شما تجاوز شده یا شکنجه شده اید. ولی بسیار مهم است که شما این کار را بکنید وگرنه ممکن است تقاضای پناهندگی رد شود. اگر شما زن هستید و مایلید با یک زن دیگر صحبت کنید و یا اگر مرد هستید و مایلید با یک مرد صحبت کنید شما می توانید این را به وکیل/مشاورتان توضیح دهید.

به یاد داشته باشید که برخی لغات در بریتانیا ممکن است مفهوم دیگری داشته باشد

بعنوان مثال افرادی که از خارج از بریتانیا می آیند معمولا به روابط غیرخونی شان بعنوان "بردار"، "خواهر" یا "فرزند" ارجاع می دهند بدون آنکه متوجه باشند که این واژه ها مفهوم مشخص تری در بریتانیا دارد. اگر شما به وزارت کشور بگویید که فرد معینی "برادر" شماست وقتی که او با شما نسبت خونی ندارد آنها ممکن است فکر کنند که شما دروغگو هستید و بنابراین ممکن است درباره هر چیز دیگری هم دروغ بگویید.

با اشتباهات مقابله کنید

اگر وزارت کشور اطلاعات شخصی شما را به غلط ثبت کرده است و یا نام و محلی را غلط نوشته است درست است که به محض اینکه متوجه آنها شدید این را ذکر کنید. اگر شما این کار را نکنید می تواند برایتان مشکل درست کند بعنوان مثال اگر باعث شود که با شواهدی که در دفاع از تقاضای پناهندگی تان عرضه می کنید جور در نیاید. اگر شما خودتان احساس راحتی نمی کنید که این را به مامور اداره مهاجرت بگویید در آنصورت از وکیل یا مشاورتان بخواهید که این کار را بکند.

لطفا این کارها را نکنید:

به عمد از گفتن چیزی غفلت نکنید

این نیز خودش معادل دروغ گفتن است و اگر متوجه دروغ گفتن تان بشوند باعث می شود که امکان گرفتن پناهندگی تان کمتر شود.

به این علت که فکر می کنید بی ربط است از گفتن چیزی غفلت نکنید

هر جزییاتی هر چقدر که ممکن است از نظر شما کوچک و بی اهمیت باشد ممکن است در واقع مهم باشد. بهتر است که وزارت کشور و وکیل/مشاورتان تصمیم بگیرند چه چیزی مربوط یا بی ربط است. اگر شما چیزی را جا بیاندازید این کار وکیل/مشاورتان را سخت تر می کند که به شما درست کمک کند. ولی به همان اندازه مهم است که چیزی را از خودتان نبافید – بعنوان مثال اگر شما چیزی را مانند نام، تاریخ و محلی را بیاد نمی آورید در آنصورت آن را باید همانطور بگویید.

فقط آن چیزی را نگویید که وزارت کشور مایل است بشنود

اگر شما سعی کنید حدس بزنید که ماموران اداره مهاجرت چه چیزی را مایل اند بشنوند تا اینکه صرفا حقیقت را بگویید در آنصورت ممکن است برای خودتان مشکلات جدی درست کنید. این ماموران ممکن است فکر کنند که شما سعی می کنید چیزی را از آنها مخفی نگه دارید.

کمک های حقوقی که از طرف دولت تامین هزینه می شود

برخی از وکلاء/مشاورین برای خدماتی که تامین می کنند از طرف «کمیسیون خدمات حقوقی» حق الزحمه دریافت می کنند. به این نوع کار "امداد حقوقی" (legal aid) می گویند و این باعث می شود که این وکلاء/مشاورین بتوانند به موکلینی که پس انداز کمی دارند و یا کم درآمد هستند مشاوره بدهند.

وکلاء/مشاورین "امداد حقوقی" فقط می توانند زمان معینی را برای تقاضای پناهندگی شما صرف کنند، بعنوان مثال فقط ۵ ساعت برای شروع، و بعد آنها باید برای وقت بيشتر تقاضا کنند. اگر شما سر و کارتان به چنین وکیل/مشاوری بیافتد این به این معنا نیست که آنها در کارشان مجرب نیستند. این صرفا نحوه ای است که آنها باید کار کنند.

گرفتن کمک مالی برای مخارج حقوقی تان

"من پولی ندارم که بتوانم مخارج داشتن یک وکیل/مشاور را تامین کنم". اگر شما از « سرویس سراسری کمک به پناهندگان» کمک دریافت می کنيد در آنصورت برای تقاضای پناهندگی تان مشمول دریافت خدمات حقوقی رایگان از طرف وکیل/مشاوری می شويد که مطابق تنظیمات "امداد حقوقی" کار می کند.

کمک های حقوقی که بطور خصوصی تامین هزینه می شود

سایر وکلاء/مشاورین برای خدماتی که عرضه می کنند پول می گیرند. اگر شما مشمول دریافت امداد حقوقی می شوید در آنصورت باید سراغ وکيل/مشاوری بروید که از طرف دولت تامین هزینه می شود و برای دریافت این خدمات بطور شخصی پولی ندهید مگر اینکه واقعا بخواهید از این خدمات خصوصی استفاده کنید.

راهنمایی مهم ۱: چگونه می توانید کمک کنید که روال کارتان خوب پیش برود

  • به وکیل/مشاورتان همه داستان را بگویید.
  • به وکیل/مشاورتان بیشترین مقدار جزییات درباره تجارب قبلی تان را بدهید.
  • در تماس با وکیل/مشاورتان بمانید – به این نحو می توانید مطمئن شوید که اگر چیزی دچار اشتباه شود اجتناب کنید، بعنوان مثال، اینکه مهلت نهایی برای کاری را فراموش کنید و یا یادتان برود در مصاحبه مهمی شرکت کنید.
  • وزارت کشور و وکیل/مشاورتان را از هر تغییری در آدرس و شماره تلفن تان مطلع کنید.
  • نسخه اصلی اسناد مربوط به مهاجرتان را در جای امنی نگه دارید.
  • مطمئن شوید که به موقع در دادرسی، وعده های ملاقات ها و مصاحبه هایتان شرکت می کنید.

راهنمایی مهم ۲: چگونه می توانید تشخیص دهید که وکیل/مشاورتان کارتان را خوب انجام می دهد.

  • آیا او از شما یک اظهاریه دقیق گرفته است یا نه؟
  • آیا او زمان همه تاریخ ها، اسامی محلات، سیر وقایع و نام افرادی که درباره وقایع مربوط به پناهندگی تان نقشی داشتند و نوع رابطه ای که با آنها داشته اید را دقیقا چک کرده است؟
  • آیا او به شما درباره امکان موفقیت تقاضای پناهندگی تان مشاوره داده است؟
  • آیا او به شما سیر روال اداری کار را بروشنی توضیح داده و گفته است که اقدامات بعدی که مایل است انجام دهد چه هستند؟
  • آیا او به شما کپی اسناد مهم مانند نامه هایی که درباره تقاضای پناهندگی تان به وزارت کشور یا هر کس دیگر فرستاده شده را داده است؟
  • آیا او بروشنی به شما توضیح داده است که چه چیزی شما می توانيد از او توقع داشته باشید و در عوض چه چیزی او از شما توقع دارد؟
  • آيا او اطلاعات مربوط به چه گونگی شکايت از خدمات اش را به شما داده است؟

اگر پاسخ به همه این سئوالات "مثبت" است در آنصورت شما می توانید بطور معقولی مطمئن باشید که وکیل/مشاورتان دارد کار شما را بخوبی انجام می دهد.

مترجمین

  • مترجمین حق ندارند به شما مشاوره حقوقی بدهند – این مغایر با قانون است.
  • هر چند که مایه دلگرمی است که شما بتوانید با فردی که زبان تان را تکلم می کند صحبت کنید ولی به یاد داشته باشید که مترجمین متخصص حقوقی نیستند و برخی اوقات از طرف وکلاء/مشاورین متقلب برای جلب موکلین جدید، انجام مصاحبه و تامین مشاوره بکار گرفته می شوند.
  • اگر شما مظنون هستید که مترجم دارد آنچه را می گو یید به غلط ترجمه می کند در آنصورت باید فورا این را به وکیل/مشاور یا وزارت کشور اطلاع بدهید حتی اگر این بدین معنا باشد که مصاحبه شما متوقف شود.حتی اگر شما نمی توانید به زبان آنها صحبت کنید سعی کنید این را برای آنها روشن کنید که شما از دست مترجم تان راضی نیستید.

چگونه می توانید وکیل/مشاورتان را درصورتیکه از دست آنها ناراضی هستید عوض کنید

شما حق دارید از مشاوره مناسب برخوردار شوید و همینطور حق دارید اگر از کاری که وکیل/مشاورتان برای شما انجام می دهد راضی نیستید شکایت کنید. ولی به یاد داشته باشید صرف اینکه وکیل/مشاوری به شما آنچه را که مایل هستید بشنوید نمی گوید این بدین معنا نیست که او کارش را بخوبی انجام نمی دهد.

تغییر وکیل/مشاورتان کاری نیست که شما باید براحتی انجام بدهید ولی اگر از آنها مشاوره خوب دریافت نمی کنید در آنصورت این کاری است که باید انجام دهید. اگر شما امداد حقوقی دریافت می کنید در آنصورت تنها در شرایطی که دلایل کافی وجود داشته باشد می توانید وکیل /مشاورتان را عوض کنید. اگر مایلید این کار را بکنید در آنصورت هر چه زودتر که اين کار را بکنید بهتر است. شما نمی توانید دو وکیل/مشاور همزمان داشته باشید.

مطمئن شوید که یک وکیل/مشاور جدید مایل است که کار روی تقاضای پناهندگی تان را بپذیرد قبل از اینکه شما وکیل/مشاور قبلی تان را ترک کنید. تغییر وکیل/مشاور ممکن است کار دشواری باشد زیرا تعداد کمی از آنها حاضرند کار روی تقاضاهای پناهندگی را از وکیل/مشاور دیگری تحویل بگیرند. این مزید بر علت است که چرا باید از همان اول کار وکیل/مشاور خوبی پیدا کنید.

اگر شما نتوانید وکیل/مشاوری را پیدا کنید که در مجاورت شما دفتر وکالت دارد در آنصورت ممکن است مجبور شوید برای دیدن او مسافرت کنید. اگر مشمول دریافت امداد حقوقی می شوید در آنصورت ممکن است برای مخارج مسافرت تان برای دیدن وکیل هم کمک مالی بگیرید. این را با وکیل/مشاورتان قبل از اینکه آنها را ببینید درمیان بگذارید.

چگونه می توانید شکایت کنید

به چه کسی می توانید شکایت کنید

اگر شما فکر می کنید که وکیل / مشاورتان با شما بدرفتاری کرده است و یا به شما مشاوره بد داده است در آنصورت می توانید شکایت تان از او را از طریق روال اداری خودشان دنبال کنید و یا اینکه می توانید به «دفتر کمیسیونر خدمات مهاجرتی» (Office of the Immigration Services Commissioner – OISC) شکایت کنید. طرح شکایت تان به «دفتر کمیسیونر خدمات مهاجرتی» کاملا امن است زیرا این نهاد اطلاعات شخصی شما را به وزارت کشور نمی دهد حتی اگر که بعنوان مثال بطور غیرقانونی در بریتانیا باشید.

شما می توانید درباره هر مشاور و وکیلی شکایت کنید – حتی اگر آنها را از طریق «دفتر کمیسیونر خدمات مهاجرتی» نیافته ايد. کار این نهاد این است که تضمیین کند همه مشاورین بخوبی مشاوره می دهند و از اینرو هر شکایتی را بطور جدی پیگیری می کند.

درباره چه چیزهایی می توانید شکایت کنید

شما می توانید درباره هر مشکلی که به مشاوره حقوقی مربوط می شود که از طرف وکیل/مشاوری درباره مسئله پناهندگی تان دریافت کرده ايد شکایت کنید، منجمله:

  • مشاوره بد
  • خدمات بد، بعنوان مثال وقتی که به شما کاری را که برایتان می کنند توضیح نمی دهند
  • اینکه درباره تجارب گذشته شما به اندازه کافی اطلاعات کسب نمی کنند
  • اینکه به دروغ مدعی شوند که تقاضای شما خوب پیش رفته است
  • حق الزحمه غیر معقول طلب کردن و یا طلب حق الزحمه برای کاری که انجام نداده اند
  • از شما خواستن که اظهاریه غلط یا گمراه کننده بدهید
  • به موقع کارهایشان را انجام ندادن
  • اینکه در دادگاه حاضر نشده اند

اگر برای طرح شکایت تان به مترجم احتیاج دارید، «دفتر کمیسیونر خدمات مهاجرتی» می تواند مترجمی را برای اين منظور اختصاص دهد.

حقوق برابر
Equal opportunities

چگونه می توان بر تبعیض غالب شد

در شرایط متعددی ممکن است مورد تبعیض قرار گیرید بعنوان مثال بعلت سن تان یا جنسیت تان و یا اینکه شما مرد یا زن ه م ج ن س گ ر ا هستید. این جزوه قوانینی که برای حمایت شما در مقابل تبعیض وجود دارند را توضیح می دهد و شما را راهنمایی می کند که در مقابل تبعیض چه می توانید بکنید.

  • چه زمان تبعیض رخ می دهد
  • انواع تبعیض چه هستند
  • تبعیض بر اساس ج ن س ی ت (s ,e, x discrimination)
  • تبعیض بر اساس فراج ن س گ ر ا ی ی (transgender people)
  • تبعیض بعلت اینکه فردی مرد (g ,a ,y) یا زن (l ,e ,s ,b ,i ,a ,n) ه   م ج ن س گ ر ا است
  • تبعیض بر اساس مذهب یا عقایدتان
  • فائق آمدن بر تبعیض در محل کار
  • ارجاع به هئیت داوری (tribunal) شغلی
  • چه زمانی تبعیض رخ می دهد
  • برخورد با انواع مختلف تبعیض
  • منشور حقوق بشر (Human Rights Act)
  • تبعیض بر اساس سن تان

این رشته از جزوات اطلاعاتی خطوط عمومی حقوق قانونی تان را به شما توضیح دهند. ولی به هیچوجه راهنمای کاملی درباره قانون نیستند و یا در نظر ندارند به شما بگویند چگونه قانون مشمول شما می شود و یا برای شرایط مشخصی کاربرد دارد. این جزوات به طور منظم تکمیل می شوند ولی قانون ممکن است در فاصله چاپ آنها تغییر کرده باشد و از اینرو اطلاعاتی که آنها دربر دارند ممکن است ناصحیح و یا قدیمی باشد.

اگر شما از مشکلی برخوردارید بهتر است که جویای کسب اطلاعات بیشتر شده و یا جهت یافت بهترین راه حل برای رفع آن مشکل جویای مشاوره شخصی شوید. در این باره به بخش «کمک های بیشتر» این جزوه برای کسب منابع اطلاعاتی و مشاوره رجوع کنید.

چه زمان تبعیض رخ می دهد

تبعیض زمانی رخ می دهد که یک فرد مورد رفتار بدتری (به زبان قانونی "با نظر کمتر مساعدی" less favourably))) از افراد دیگری قرار گیرد که در همان شرایط قرار دارند. تبعیض در شرایط متفاوتی رخ می دهد:

  • در محل کار – بعنوان مثال ممکن است شغلی را بدون دلایل موجه به یک فرد سیاهپوست ندهند و یا او توسط همکارانش مورد آزار قرار گیرد. یا زنی ممکن است برای گرفتن دستمزد برابر با مشکل مواجه شود و یا بعلت اینکه حامله است و یا از کودکی مراقبت می کند مورد برخورد خاصی قرار گیرد.
  • وقتی فردی چیزی یا خدماتی را می خرد و یا استفاده می کند – بعنوان مثال وقتی به فردی که از صندلی چرخدار استفاده می کند گفته می شود که نمی تواند وارد رستوران شود چون صندلی او جای زیادی می گیرد.
  • وقتی فردی محلی را برای زندگی می خواهد بخرد یا اجاره کند – بعنوان مثال صاحب خانه ممکن است از دادن آپارتمان خود به یک فرد آسیایی خودداری کند.
  • در مدرسه یا کالج – بعنوان مثال وقتی که یک مدرسه هنگام تصمیم درباره اخراج یک محصل با یک کودک سیاهپوست برخورد متفاوتی از یک کودک سفید پوست دارد.

شما ممکن است به دلایل مختلف مورد تبعیض قرار گیرید. ولی اغلب بعلت یکی از این دلایل است:

  • نژادتان
  • ج ن س ی ت تان
  • مذهب یا عقایدتان
  • معلولیت تان
  • مسن بودن تان
  • اینکه ه م ج ن س گ ر ا ی مرد (g,a,y) یا زن (l,e,s,b,i,a,n) هستید
  • اینکه فراج ن س گ ر ا (transgender) هستید.

حمایتی که در قانون از شما می شود بسته به علتی دارد که از بابت آن مورد تبعیض قرار گرفته اید. درباره تبعیض بر اساس ج ن س ی ت بعنوان مثال قوانین مشخصی وجود دارند که تصریح می کنند در چه زمانی علیه فردی تبعیض اعمال شده است. قانون به شما این امکان را می دهد که به هئیت داوری (tribunal) شغلی و یا به دادگاه رجوع کنید اگر که فکر می کنید با شما بطور غیرمنصفانه ای رفتار شده است. شما می توانید بابت درآمدی که از دست دادید و یا لطمه ای که به احساسات تان وارد شده است، خسارت دریافت کنید بسته به اینکه چه نوع تبعیضی بر علیه شما اعمال شده است. همینطور با رجوع دادن یک سازمان به دادگاه ممکن است بتوانید در نحوه ای که این سازمان در آینده با دیگران رفتار می کند تغییری بوجود آورید.

درباره برخی از انواع دیگر تبعیض، مانند تبعیض بر اساس سن، قوانین مشخصی وجود ندارد ولی دولت درصدد است که تا اکتبر ۲۰۰۶ لوایحی که اینگونه تبعیض را در برمی گیرد تهیه کند. تا آن زمان شما می توانید اقداماتی را برای جلوگیری از این نوع تبعیض انجام دهید.

این جزوه:

  • توضیح می دهد که چگونه قانون مربوط به حقوق برابر و منع تبعیضات در عمل کار می کنند و شما در مقابل چه نوع تبعیضاتی از حمایت قانونی برخوردارید؛
  • بطور دقیق تری به قوانین علیه تبعیض بر اساس ج ن س ی ت، تمایلات ج ن س ی، مذهب و عقاید می پردازد؛
  • توضیح می دهد که در مقابل تبعیضی که علیه شما اعمال شده چه می توانید انجام دهید.

جزوات مستقل دیگری از خدمات مستقیم حقوقی محلی (Community Legal Service Direct) تحت عنوان "تبعیض نژادی" و "حقوق افراد معلول" به این موارد در جزییات بیشتری می پردازد.

برخی مواقع ممکن است فردی به چندین علت مورد تبعیض قرار گیرد. اگر فکر می کنید در چنین موقعیتی قرار دارید در آنصورت ممکن است لازم باشد برای تعیین بهترین روش اقدام مشاوره کنید. شما می توانید با این مراجع مشاوره کنید:

  • اتحادیه کارگری (اگر که عضو چنین اتحادیه ای هستید)
  • مرکز حقوقی (law centre)
  • دفتر مشاوره شهروندان (Citizens Advice Bureau)؛ یا
  • یک وکیل

به بخش «کمک های بیشتر» برای کسب اطلاعات درباره نهادهای که به آنها می توانید مراجعه کنید، توجه کنید.

انواع تبعیض

قانون درباره برابری به دو نوع تبعیض اشاره دارد:

  • تبعیض مستقیم، که به این معناست که فردی بعلت اینکه بعنوان مثال سیاهپوست و یا زن است مورد رفتار کمتر مساعدی (l e s s favourable) قرار می گیرد.
  • تبعیض غیرمستقیم، زمانی رخ می دهد که ضوابط، شرایط و رفتاری در محل کار وجود دارد که مشمول همه می شود ولی بدون دلایل موجه ای بیشتر متوجه یک گروه معین می شوند. بعنوان مثال ضوابط شرکتی که می گوید کارکنان باید شیفت شب هم کار کنند در عمل زنانی را که از کودکانشان مراقبت کنند از این نوع کار محروم می کند.

در برخی موارد تبعیض مجاز است. بعنوان مثال قانون این را مجاز می داند که محلی که از زنانی که مورد خشونت خانوادگی قرار گرفتند نگهداری می کند، تصریح کند که مشاوران آن حتما باید زن باشند.

قربانی شدن

زمانی که می خواهید علیه تبعیض شکایت کنید (و یا می خواهید به همکاری کمک کنید که درصدد است شکایت کند) ممکن است از این بترسید که رفتار کارفرما با شما دیگر کمتر مساعد شود. اگر چنین چیزی رخ دهد به آن قربانی شدن (victimisation) می گویند و به اندازه خود تبعیض این رفتار غیرقانونی است.

حقوق برابر: تبعیض بر اساس مذهب و عقاید
Equal Opportunities: Discrimination because of your religion or beliefs

تبعیض به علت مذهب یا عقایدتان

بر اساس مقررات سال ۲۰۰۳ برابری در اشتغال (مذهب و عقیده)، تبعیض در محل کار بین افراد بر اساس مذهب یا عقایدشان غیر قانونی است. این مقررات همینطور شامل کارآموزی که به کار مربوط باشد هم می شوند.

این مقاله شامل هر مذهب، باور مذهبی و یا "عقاید مشابه" می شود. "عقاید مشابه" شامل عقایدی مانند بت پرستی، بی دینی، اومانیسم و پاسیفسم می شود ولی عقاید سیاسی را در برنمی گیرد.

ولی این مقررات در مقابل تبعیض از شما حمایت نمی کنند اگر که کارفرما از استخدام شما امتناع کند به این علت که او به مذهب معینی تعلق دارد و شما به آن مذهب تعلق ندارید. شما در صورتی می توانید شکایت کنید که کارفرما صرفا بخاطر عقاید مذهبی خودتان از استخدام شما خودداری کرده باشد.

تبعیض مذهبی بطور نزدیکی با تبعیض نژادی رابطه دارد. بعنوان مثال اگر علیه شما به این علت که یهودی هستید تبعیضی روا شده باشد این هم می تواند بخاطر نژاد تان باشد و هم بخاطر مذهب تان. در چنین مواردی ممکن است مناسب باشد که هم شما به مقررات بالا رجوع کنید و هم به «قانون درباره روابط نژادی». برای کسب اطلاعات بیشتر درباره تبعیض نژادی به جزوه «خدمات مستقیم حقوقی محلی» (Community Legal Serive Direct) تحت عنوان "تبعیض نژادی" رجوع کنید.

وقتی که تبعیض مغایر با قانون است

مقررات تصریح می کند که در این موارد تبعیض علیه فردی غیرقانونی است:

  • امتناع در دادن شغل؛
  • اخراج؛
  • شرایط و موازین بدتری در کار به او دادن؛
  • امتناع در ترفیع او یا دادن امکان کارورزی به او؛
  • مزایای مشابهی به او در مقایسه با افرادی با مذهب و عقاید متفاوت ندادن.

یک نمونه از تبعیض مستقیم وقتی است که به فردی به صرف هندو بودنش کاری را ندهند هر چند که او همه مهارت لازم برای آن کار را داشته باشد.

یک نمونه از تبعیض غیر مستقیم آن مقررات مربوط به لباس پوشیدن است که اجازه نمی دهد مردی موهای دم اسبی داشته باشد و یا سرش را بپوشاند. چنین سیاستی علیه کارکنان سیک عمل می کند زیرا آنها به دلایل مذهبی عمامه به سرمی کنند و یا مردان هندو که پشت سرشان یک گره کوچک از موهایشان را بعنوان سمبل مذهب شان نگه می دارند.

همینطور یک کارفرما نمی تواند پس از آنکه محل کارتان را ترک کردید علیه شما تبعیض قائل شود ویا اجحاف بکند.

وظایف شغلی که با باورهای مذهبی تناقض دارد

کارفرما ملزم نیست شما را استخدام کند اگر که باورهای تان به این معناست که از عهده انجام بخش عمده کار برنمی آیید. ولی این معقول نیست که کارفرما تقاضای شما برای کار را رد کند اگر که این امکان وجود داشته باشد که بتوانید آن کاررا به نحوی انجام دهید که با باورهای تان در تناقض نباشد. بعنوان مثال اگر شما مسلمان و یا یهودی هستید و کارتان شما را در تماس با غذا می آورد، در آنصورت ممکن است نخواهید با محصولات غذایی که در آنها گوشت خوک است تماس داشته باشید. ولی با این وجود ممکن است هنوز به نحوی بتوانید این کار را انجام دهید.

آنچه در محل کار می پوشید

مذهب شما ممکن است از شما توقع داشته باشد که به نحو خاصی لباس بپوشید. بعنوان مثال یک زن یهود ممکن است بخواهد پیراهن یا بلوزی روی دامن اش بپوشد تا برجستگی های بدن اش کمتر دیده شود، یا یک مرد هندو ممکن است بخواهد گردنبد سیاه بپوشد تا تعلق مذهبی اش را نشان بدهد.

مقررات لباس پوشیدنی که به شما اجازه ندهد به چنین نحوی لباس بپوشید ممکن است تبعیض علیه شما باشد مگر اینکه کارفرمای تان بتواند به دلایل موجه ای نشان دهد که چنین مقرراتی به علت ایمنی یا پزشکی و یا دلایل مشابه دیگر لازم است.

مراسم مذهبی

مذهب یا باورهای شما ممکن است به این معنا باشد که شما باید در ساعات معینی نیایش کنید.

کارفرمای شما ملزم نیست که برایتان اطاق ویژه نیایش تامین کند و یا به شما وقت معینی در طول ساعات کاری بدهد که نیایش کنید.

ولی اگر در محل کارتان جای آرامی وجود دارد و استفاده از آن مشکلی برای همکاران تان بوجود نمی آورد در آنصورت اگر کارفرمای تان نگذارد که از آن جا استفاده کنید او علیه شما تبعیض قائل شده است.

شما می توانید بخواهید که وقت تنفس تان را د رمواقعی بگیرید که با زمان انجام تعهدات مذهبی تان برای نیایش جور بیاید. اگر که کارفرهای شما بدون دلایل موجه به این خواست شما مخالف کند در آنصورت او ممکن است مرتکب تبعیض شده باشد.

همینطور این تبعیض آمیز است اگر که:

  • شما را مجبور کنند در طی روزهای مقدس کار کنید؛
  • به شما اجازه ندهند که از مرخصی برای برگزاری و یا شرکت در مراسم مذهبی برخوردار شوید؛
  • شما را مجبور کنند فقط برای دوره های معینی مرخصی سالیانه داشته باشید.

اینکه رفتاری تبعیض آمیز است یا نیست بسته به همه شرایط دارد و اینکه آیا کارفرمای تان می تواند تنظیماتی که وجود دارد را توجیه کند. بعنوان مثال، کارفرمای تان ممکن است این حق را داشته باشد که زمان معینی در هر سال کار را برای انجام تعمیرات تعطیل کند. اگر کارگران زیادی بخواهند که مرخصی خود را هم برای همان دوره داشته باشند در آنصورت مشکل بتوان بین نیازهای تجاری شرکت و نیازهای کارگران، هماهنگی بوجود آورد. در یک سازمان کوچک ممکن است برای کارفرما دشوار باشد که به چندین نفر از کارکنانش همزمان اجازه بدهد مرخصی داشته باشند؛ ولی در یک سازمان بزرگ کارفرما دلایل کمتری برای چنین امتناعی دارد.

وقتی که کارفرما می تواند تبعیض قائل شود

در موارد معینی یک کارفرما مجاز است تبعیض قائل شود اگر که ویژگی ضروری شغلی ایجاب می کند که انجام دهنده یک کار از مذهب یا باور معینی برخوردار باشد. بعنوان مثال یک بیمارستان ممکن است بخواهد یک کشیش را برای رسیدگی به نیازهای بیمارانش که عمدتا مسیحی هستند استخدام کند.

مهم است که هر شغلی بطور جداگانه بررسی شود. یک کارفرما می تواند تبعیض خود را بر اساس ویژگی ضروریی شخصی توجیه کند اگر که کار معینی چنان باشد که واقعا باید توسط فردی با مذهب یا باور خاصی صورت گیرد. صرف ترجیح شخصی کارفرما قابل قبول نیست.

همینطور کارفرما نمی تواند مورد ویژگی ضروری شغلی را بکار ببرد اگر در همان محل کار به اندازه کافی کارکنانی با آن مذهب و یا باور معین وجود دارند که از عهده انجام کار معینی که کارفرما در نظر دارد برآیند. بعنوان مثال، اگرفقط به بخش کوچکی از وظایف یک شغل معیار ویژگی ضروری شغلی صدق می کند، در آنصورت کارفرما باید آن کار یا وظایف آن را بنحوی تغییر دهد که این معیار به آن شغل معین مربوط نشود – و لذا تبعیض در این زمینه صورت نگیرد.

برای تضمیین اینکه ویژگی ضروری شغلی برای یک پُِست معین موضوعیت دارد، این معیار هر بار که آن پُست خالی می شود باید مجددا مرور شود.

اگر یک سازمان منش و یا فلسفه خاصی بر اساس یک مذهب و باور معین دشته باشد، در آنصورت می تواند ویژگی ضروری شغلی را بعنوان یکی از ملزومات شغل هایش در نظر بگیرد حال آنکه در شرایط دیگر چنین ملزوماتی صدق نمی کند.

نمونه های سازمان هایی که منش خاصی دارند شامل نهادهای مذهبی، مدارس مذهبی و خانه تحت مراقبت مذهبی می شود. برای آنکه سازمانی بتواند ویژگی ضروری شغلی را بکار ببرد در آنصورت باید نشان دهد که:

  • یکی از ملزومات کار این است که خود این منش را در محل کار حفظ کند؛ و
  • "متناسب" است که این ملزومات بکار گرفته شود. بعنوان مثال، مدارس مذهبی کلیسای انگلستان ممکن است بخواهند برای تدریس علوم دینی معلمانی که همان مذهب را دارند استخدام کنند. ولی این غیر قانونی است که چنین مدارسی بخواهند که کارکنان بخش اداری و فنی شان هم به همان مذهب تعلق داشته باشند.

مزاحمت بخاطر مذهب تان

مزاحمت رفتار ناخواسته ای است که:

  • به حرمت شما بی احترامی می کند (یا آنرا تحقیر می کند)؛ یا
  • محیط تهدید آمیز، خصمانه، تحقیر آمیز و یا توهین آمیز در محل کار بوجود می آورد.

این رفتار ممکن است مشخصا شما را بخاطر مذهب تان مورد هدف قرار بدهد و یا ممکن است بخشی از فرهنگ عمومی باشد که کنف کردن افراد مذهبی و جوک های علیه مذهب را اغماض می کند و یا ممکن است درباره مذهب و باور افراد نزدیک خانواده و دوستان تان باشد. بعنوان مثال، اگر به شما دائما در محل کارتان بخاطر اعتقادات مذهبی همسرتان متلک می گویند، این مزاحمت است هر چند که درباره مذهب و باورهای خودتان نیست.

کسانی که به خدا باور ندارند هم ممکن است هدف مزاحمت قرار گیرند. بعنوان مثال اگر یکی از کارکنان بطور منظم به کسانی که به خدا باور ندارند بعنوان کافر رجوع کند، این نیز ممکن است مزاحمت محسوب شود. مزاحمت لازم نیست عامدانه باشد برای اینکه غیرقانونی قلمداد شود. اینکه مزاحمت غیرعمد غیر قانونی است بسته به این دارد که آیا آنچه رخ داده است بطور قابل قبولی ممکن است باعث رنجش شده باشد.

صفحه قبل 1 2 صفحه بعد